«Εντολή σου, είπε, αυτός ο κόσμος
και γραμμένος μες στα σπλάχνα σου είναι
Διάβασε και προσπάθησε
και πολέμησε» είπε
«Ο καθείς και τα όπλα του» είπε
«Ας μου επιτραπεί, παρακαλώ, να μιλήσω στο όνομα της φωτεινότητας και της διαφάνειας. [...]
Η μοίρα μας παρ’ όλ’ αυτά βρίσκεται στα χέρια μας.»
Τι απύθμενο χάος ανάμεσα στην ελυτική, την αληθινή φωτεινότητα και σ’ εκείνην που χαρακτηρίζει το υποχθόνιο τάγμα (order – ορδή) των «Πεφωτισμένων» του CERN και του Σίβα!
Τι είδους μοίρα μας περιμένει ενόσω αυτή (δεν) βρίσκεται στα χέρια μας;;;
ΔΙΟΤΙ:
«Χρειάζεται να βρισκόμαστε στη σωστή απόσταση από τον ηθικόν ήλιο, όπως ο πλανήτης μας από τον φυσικόν ήλιο, για να γίνεται η ζωή επιτρεπτή.»
Ναι, το καταφέραμε κι αυτό: να εξαρτάται πλέον η διατήρηση της ζωής σ’ ετούτο τον ανεπανάληπτο πλανήτη όχι μόνον από τη –σωστή και δεδομένη– απόσταση ως προς τον φυσικόν ήλιο, αλλά, και κυρίως, από την ολοένα χειρότερη απόστασή μας ως προς τον ηθικόν ήλιο.
Μια δράκα ανθρώπων (;;;;) με παντελώς εσφαλμένη απόσταση ως προς τον ηθικόν ήλιο επιδιώκουν να μετακομίσουν (διάβαζε, να μεταφανίσουν) τη ζωή από το λίκνο της σε μέρη όπου αυτή ΔΕΝ γίνεται επιτρεπτή. Έχοντας κατορθώσει να μας ποδηγετούν μέχρις αηδίας, μας παρουσιάζουν τη μετάπτωση στην ανυπαρξία ως πρόοδο. – Κι εμείς, αντί να επαναστατήσουμε ενάντια σε αυτήν την πρωτοφανή δικτατορία και να τους στείλουμε στον αγύριστο, τους προσκυνάμε αποχαυνωμένοι.
ΚΑΘΟΣΟΝ:
«Μας έφταιγε άλλοτε η αμάθεια. Σήμερα μας φταίει η μεγάλη γνώση.»
Η μεγάλη γνώση του τίποτα, του εκμηδενίζειν τα πάντα, η οποία έχει προέλθει από το εφτασφράγιστο πάντρεμα της πιο αδίστακτης «επιστημοσύνης» με τις πιο θανατόφιλες κι ερεβομανείς θρησκοληψίες.
Η ΜΟΙΡΑ ΜΑΣ ΠΑΡ’ ΟΛ’ ΑΥΤΑ ΒΡΙΣΚΕΤΑΙ ΣΤΑ ΧΕΡΙΑ ΜΑΣ.
ΤΟ ΝΟΥ ΣΑΣ: ΑΠΟ ΜΑΣ Η ΑΝΟΙΞΗ ΕΞΑΡΤΑΤΑΙ!
Νοεμβρίου 1, 2008 σε 9:35 μμ
Η κυβέρνηση της Ινδίας, λοιπόν, διάλεξε τον Σίβα, τον θεό της καταστροφής, για να «κοσμήσει» τον αύλειο χώρο του CERN. Και οι «φωστήρες» της επιστήμης τον δέχτηκαν!
Λίγα μέτρα μακριά από το άγαλμα του Σίβα, έστησαν και μία επεξηγηματική πλάκα, το κείμενο της οποίας θα χάριζε παμψηφεί στον συντάκτη του το Νόμπελ Παραπλάνησης, εάν υπήρχε τέτοιο βραβείο.
Η πλάκα αυτή αναγράφει, μεταξύ άλλων, τα εξής:
«Ο Σίβα συμβολίζει την “Σάκτι”, ή δύναμη της ζωής, στην ινδουστική Τριάδα. Είναι ο Δημιουργός, ο Στυλοβάτης και ο Καταστροφέας». Κατ’ αυτόν τον τρόπο ο Σίβα παρουσιάζεται σαν να ενσωματώνει τις ιδιότητες και των άλλων δύο μεγάλων θεών του Ινδουισμού, δηλαδή του Βράχμα και του Βισνού. Και η Σάκτι, στην πραγματικότητα, δεν είναι ο ίδιος ο Σίβα, αλλά το θηλυκό ταίρι του, η προσωποποίηση της θηλυκής θεϊκής δύναμης, η οποία συνοδεύει καθέναν από τους τρεις μεγάλους θεούς του Ινδουισμού. Με άλλα λόγια, η εκδοχή για τον Σίβα την οποία ασπάζεται μία αίρεση του Ινδουισμού (ο Σαϊβισμός) παρουσιάζεται ως αντιπροσωπευτική ολόκληρου του Ινδουισμού.
Παρακάτω, η πλάκα περιέχει αποσπάσματα από γραπτά του Αμερικανού φυσικού Fritjof Capra, ο οποίος έχει επιδοθεί, μεταξύ άλλων, σε ένα κατά το δοκούν (και κατά το οικονομείν) πάντρεμα των ινδικών θρησκευτικών δοξασιών με τη σωματιδιακή φυσική:
«Η σύγχρονη φυσική έχει δείξει ότι ο ρυθμός της δημιουργίας και της καταστροφής δεν εκδηλώνεται μόνο στην αλλαγή των εποχών και στη γέννηση και το θάνατο όλων των ζωντανών πλασμάτων, αλλά αποτελεί επίσης την ίδια την ουσία της ανόργανης ύλης. Για τη σύγχρονη φυσική, λοιπόν, ο χορός του Σίβα είναι ο χορός της υποατομικής ύλης. [...] Η μεταφορά του κοσμικού χορού ενώνει την αρχαία μυθολογία, τη θρησκευτική τέχνη και τη σύγχρονη φυσική».
Παρόλο που είναι φανερό ότι αυτή η αρλουμποένωση των πιο ετερόκλητων πραγμάτων δεν αντέχει σε καμμία σοβαρή κριτική, αισθάνομαι ότι ένα σημείο της πρέπει οπωσδήποτε να σχολιαστεί: Ποια καταστροφή συντελείται με την αλλαγή των εποχών, ρε ζωντόβολο, ρε αλητήριε; Επειδή εσύ και το συνάφι σου θέλετε να νομιμοποιήσετε την καταστροφή, μας υποβάλλετε με το στανιό την ιδέα ότι αυτό το σπάνιο φαινόμενο είναι πανταχού παρόν, ακόμα και στις πιο ομαλές και αρμονικές τροπές των εποχών και της ζωής;
Στην ιστοσελίδα του, ο κύριος Fritjof Capra επαίρεται για το γεγονός ότι η πλάκα περιέχει αποσπάσματα από το βιβλίο του The Tao of Physics. Για το βιβλίο αυτό, δύο συνάδελφοί του έγραψαν:
Jeremy Bernstein: «Αυτό που κανένας δεν χρειάζεται, κατά τη γνώμη μου, είναι ετούτο το ρηχό και ιδιαίτερα παραπλανητικό βιβλίο».
Leon M. Lederman: «Ξεκινώντας με λογικές περιγραφές της κβαντικής φυσικής, [ο Fritjof Capra] κατασκευάζει περίπλοκες προεκτάσεις, απ’ τις οποίες απουσιάζει τελείως η κατανόηση του πόσο προσεκτικά συνυφαίνονται το πείραμα κι η θεωρία και του πόσο αίμα, ιδρώτας και δάκρυα μπαίνουν σε κάθε επώδυνη πρόοδο» (ο τονισμός δικός μου).
Νοεμβρίου 2, 2008 σε 3:18 μμ
Τι ρόλο παίζουν αυτοί οι επιστήμονες; Ιδού μία «αυθεντική» απάντηση:
«Κι όταν λύνουμε κάποιο πρόβλημα, δεν εφησυχάζουμε. [...] Δουλειά μας είναι να προχωρήσουμε μπροστά και να βγάλουμε καινούργια προβλήματα, να σπρώχνουμε κάθε μέρα, κάθε μήνα, κάθε χρόνο και την επιστήμη και την τεχνολογία στο όριο που μπορεί να πάει [...] Πάντα υπάρχουν προβλήματα να επιλύσουμε, γιατί, όπως είπαμε, σπρώχνουμε την τεχνολογία και την επιστήμη όσο πάει και δημιουργούμε καινούργια προβλήματα» (οι τονισμοί δικοί μου).
Τάδε έφη ο κύριος Λεωνίδας Ρεσβάνης, καθηγητής Φυσικής στο Πανεπιστήμιο της Αθήνας και διευθυντής του Ινστιτούτου Αστροσωματιδιακής Φυσικής «Νέστωρ».
Μπορείτε να τον απολαύσετε από εδώ (μαζί με τον κύριο Γραμματικάκη παραληρούντα, και τον κύριο Ασανοντζή), στο βίντεο που συνοδεύει το άρθρο. Βγάλτε τα συμπεράσματά σας και σκεφτείτε μήπως πρέπει να τους στολίσετε με κανένα σχόλιο (θα πρέπει, γι’ αυτό, να γραφτείτε στο Pathfinder). Εγώ το έκανα ήδη.
Νοεμβρίου 2, 2008 σε 9:23 μμ
Και κάτι ακόμη:
Δεν σας κάνει εντύπωση η παντελής απουσία αντιδράσεων εκ μέρους ΟΛΩΝ των εκκλησιαστικών ηγεσιών; Μιλάμε για ένα πείραμα που μπορεί να έχει ολέθριες επιπτώσεις για την ανθρωπότητα. Και, φυσικά, ένας Πατριάρχης, ένας Πάπας θα μπορούσε (θα όφειλε), κουνώντας μονάχα το μικρό του δαχτυλάκι, να το παρεμπόδιζε. Γιατί δεν το κάνουν, άραγε; Μήπως επειδή η “επιστήμη” και η θρησκεία αποτελούν τις δύο όψεις του ΙΔΙΟΥ κίβδηλου νομίσματος;