Μαργαρίτες, μάγισσες και θησαυροί

Αφιερώνεται
στην καλή φίλη
kirkh70

ΔΙΑΛΕΞΕ, ΜΑΓΙΣΣΑ, ΚΑΝΕ ΜΑΣ ΟΛΟΥΣ ΜΑΓΟΥΣ!

Τη μαργαρίτα τη μαδάνε
το μαργαριτάρι όμως το φυλάνε
Η μαργαρίτα ανθίζει λίγες μέρες
ενώ ο μαργαρίτης δε γνωρίζει ξέρες

Εσύ, έχεις μόνο να διαλέξεις

Μια φορά καλή να πεις τις λέξεις
και μια ζωή μετά να λες τις ίδιες,
λύθηκαν τα προβλήματα η Μέρα σου έχει φέξει
οι ώρες σου είναι λαμπρές όσο ποτέ δεν είδες

“Μαργαριτάρια” οι ανέραστοι συνέχεια σπέρνουν
και τα κουφάρια μες στη γης μας αυγαταίνουν
Παίρνουνε φόρα άλογοι ψελλίζουν ανοησίες
ποτέ δεν είν’ υπόλογοι – πληθαίνουν οι κηδείες

Εσύ, έχεις μόνο να διαλέξεις
μαργαρίτα να είσαι για να μαδηθείς
ή μαργαρίτης λαμπερός να ολοχρονιστείς

Ξέρεις τον τρόπο για να κάνεις τους ανθρώπους χοίρους
γυναίκα αφού εγεννήθης -μάγισσα!-
μα τον αφήνεις, γουρούνι και η ίδια να μη γίνεις

Ξέρεις τον τρόπο να κερδάς όλους τους κλήρους
άξια αφού εγεννήθης – αρχόντισσα!
Θα τον προκρίνεις, συνέχεια στο Θαύμα για να δίνεις

Ο ΠΙΟ ΜΕΓΑΛΟΣ ΘΗΣΑΥΡΟΣ

Μια γλώσσα που κακόπαθε είναι ο εαυτός σου
γεμάτη λέξεις τούρκικες ενετικές βαρβαρικές
καθάρισμα χρειάζεται αν θες να γίνει μπορετό σου
να ζήσεις μέρες όμορφες αγνές δημιουργικές

Κλείσε τ’ αυτιά στους μαλλιαρούς
που όλα τα ισοπεδώνουν
μούντζωσε και τους πονηρούς
που μόνο σε πληγώνουν

Ο εαυτός σου καθαρός
ο πιο μεγάλος θησαυρός.
Στήσ’ το δικό σου ιερό
ώστε ευθύς να πας εμπρός!

Καθάρισε τη γλώσσα σου απ’ τις θολές προσμείξεις
να γίνεις πάλι Πακτωλός και την Πηγή ν’ ανοίξεις.
Αυτοί που σε βρομίζουνε οι πιότεροι δεν ξεύρουν
ενώ σε μαγαρίζουνε πάλι σ’ εσέ προσφεύγουν

Κάνε να φύγει η συμφορά
της δολερής συνήθειας
χάρισε ολούθε τη χαρά
της λαγαρής αλήθειας!

Ο εαυτός σου καθαρός
ο πιο μεγάλος θησαυρός.
Στήσ’ το δικό σου ιερό
ώστε ευθύς να πάμε εμπρός!

Ετικέτες: Έρως, Αγάπη, Γυναίκα, Γλώσσα Ελληνίς, Ζωή, Ποίηση, Ποιήματα, Love