Destroy Athens: Ωσαννά το νέο αίσχος! Ωσαννά ο αφανισμός!

γκρίζο πάνω στο γκρίζο, τρικλίζουσες ευθείες
σπουδή σε ανυπαρξίας καλπάζουσας τους τόνους
σκιώδεις εφορμούνε του ερέβους οι σωσίες
το κάλλος και τον κόσμο να σβήσουν απ’ τους χρόνους

destroy your myth

Tι έχουμε πάθει όλοι, ρε παιδιά; Λοβοτομηθήκαμε στα καλά καθούμενα, ή βαλθήκαμε να βγούμε παγκόσμιοι –και στους αιώνες αξεπέραστοι– πρωταθλητές της ηλιθιότητας; Ανακηρύξαμε τον εξευτελισμό στην υπέρτατη μορφή της προσωπικής και συλλογικής μας αξιοπρέπειας; Το πήραμε πια απόφαση πως είμαστ’ ένα τίποτα στο πουθενά και συνθηκολογήσαμε άνευ όρων; Ανακαλύψαμε πως η ολοένα και μεγαλύτερη δόση εκμηδένισης αποτελεί την απαραίτητη προϋπόθεση για να κρατιόμαστε ζωντανοί;
Τα λέω ετούτα, διότι εγώ, ο οπισθοδρομικός και καθυστερημένος πνευματικά, θαρρώ πως εδωπέρα γίνονται σημεία και τέρατα, κι εμείς λέμε «δώσε κι άλλο μπάρμπα». Εάν δεν συνέβαινε αυτό, έχω την εντύπωση ότι ο υπάνθρωπος (δεν τον γνωρίζω, και θα νοιώσω σαν λεπρός εάν τον γνωρίσω ποτέ) που εισηγήθηκε το «Destroy Athens» ως τίτλο της πρώτης Μπιενάλε της Αθήνας, θα είχε σταλεί για ισόβιες διακοπές στο Γκουαντανάμο (όπου θα ετύγχανε προνομιακής μεταχειρίσεως από τους ομοϊδεάτες φύλακές του). Και όχι μονάχα δεν εστάλη, αλλά η πρότασή του υιοθετήθηκε ασμένως από το σύνολο των αρμοδίων, από το σύνολο των πνευματικών και καλλιτεχνικών ταγών μας, από το σύνολο των μέσων ενημέρωσης (έτσι λέγεται στον καιρό μας η πλύση εγκεφάλου, αν δεν το μάθατε ακόμα). Δεν χωράει αμφιβολία ότι το εν λόγω υποκείμενο έχει μπάρμπα στην έξω-από-‘δώ Κορώνη, και το αυτί του δεν ιδρώνει.

Μήπως μπορεί κανείς να μου υποδείξει κάποιαν άλλη πόλη-σύμβολο ανά τον κόσμο, στην οποία θα γινόταν δεκτή η αντίστοιχη φράση ως τίτλος μιας καλλιτεχνικής έκθεσης και δεν θα ξεσηκώνονταν ακόμα κι οι πέτρες;
Μήπως μπορεί κανείς να μου πει εάν οι κάτοικοι μιας άλλης πόλης, μιας άλλης χώρας, θα ήταν τρελοί, φανατικοί, ακαλλιέργητοι επειδή θα αντιδρούσαν ακαριαία σε μια τέτοια απόπειρα;

Μα τι λες τώρα, καημένε; Ο τίτλος είναι καθαρά μεταφορικός. Πού να σπάζαμε το κεφάλι μας για να βρούμε άλλες λέξεις, άλλες διατυπώσεις για την (αδιέξοδη κι αυτοκαταστροφική, φυσικά, φυσικά…) επίθεση στα στερεότυπα; Είχαμε πολύ πιο σοβαρές δουλειές να κάνουμε, όπως, ας πούμε, να σκαρφιστούμε ένα κουλτουριάρικο Σκεπτικό για την έκθεση. Τελικά γράψαμε δύο, γιατί το ένα έβγαζε μάτι κι έπρεπε να το κρύψουμε και να το περικόψουμε, κι έτσι στο άλλο σκεφτήκαμε να το πάμε σε μια νεφελώδη ιστορία, ακριβώς όπως εκείνη της έκτης δημοτικού· άλλωστε, από το ίδιο πανεπιστήμιο αποφοιτήσαμε οι συγγραφείς της σχολικής ιστορίας κι εμείς. Μια άλλη πολύ σοβαρή δουλειά ήταν να γράψουμε τις κατευθυντήριες γραμμές της έκθεσης, και το κάναμε. Τις ονομάσαμε απροκάλυπτα «How to destroy Athens», και τις εκδώσαμε σε βιβλίο με τον πιο αθώο τίτλο «Προτάσεις για την καταστροφή της Αθήνας». Κι ετούτες τις μέρες φροντίσαμε, εννοείται, να εξαφανίσουμε από το Διαδίκτυο τις φράσεις «How to destroy Athens» και «Πώς να καταστρέψετε την Αθήνα». Άντε τώρα εσύ, ταλαίπωρε συνωμοσιολόγε, να το αποδείξεις!
vinqo denkenΑπορώ, παιδάκι μου, πού βρίσκεις ψεγάδι σ’ αυτόν τον τίτλο. Καλύτερο απ’ αυτόν, ήταν αδύνατον να επινοήσουμε. Αποδίδει τέλεια την προοδευτική πορεία που με τόσο ενθουσιασμό ακολουθεί όλη η ανθρωπότητα, προς «ένα δυστοπικό περιβάλλον από εννοιακές Έρημες Χώρες» […] «έξω από τα όρια του χάρτη εκεί όπου κατοικούν τα τέρατα». Βγάλε το «εννοιακές» από τις Έρημες Χώρες, και θα δεις πόσο ωραία αυτός ο μεταφορικός τίτλος-μπούσουλας της έκθεσης μας μεταφέρει στον κόσμο τον πραγματικό που όλοι ονειρευόμαστε.
Δεν είδες τα εύσημα που μας έδωσαν οι ευαίσθητοι άνθρωποι, αυτοί που αγωνίζονται για το περιβάλλον, για τους πεινασμένους και κατατρεγμένους της Γης ανακατεύοντας και ολίγον από τέχνη, ολίγον από ομοφυλοφιλία (φοριέται πολύ αυτό το συνολάκι εσχάτως);
«Πετυχημένος ο τίτλος. Εύγε». Εδώ, τα αναδημοσίευσε κοτζάμ Lifo! Και, σαν να το ‘ξεραν ότι όλο και θα ‘σκαγε κανένα φασιστάκι σαν εσένα, έσπευσαν να ευχηθούν «να μην έχουμε πάλι ένα περιστατικό λογοκρισίας με καταγγελίες και ένστολους».
Να σου πω και κάτι άλλο, μια και σε βρίσκω συμπαθητικούλη; Επειδή το πραγματικό μήνυμα του τίτλου έπρεπε να φτάσει σε όλους, το κάναμε και λιανά, ώστε να το χωνέψουν καλύτερα εκείνοι που το κεφάλι τους έχει ρυθμιστεί να δουλεύει με το δυαδικό σύστημα. Έτσι, όταν μας ρώτησαν, «Πολύ επιθετικός δεν είναι ο τίτλος;», απαντήσαμε:
«Γιατί, δεν είναι η Aθήνα επιθετική; Kάποια στιγμή δεν πρέπει να αντεπιτεθούμε;»

Μήπως μπορεί κανείς να μου πει εάν αυτός ο τίτλος και αυτή η δήλωση συνιστούν προτροπές για τέλεση βιαίων πράξεων, δηλαδή, ποινικώς κολάσιμες ενέργειες, δεδομένου ότι, από όλες τις «μεταφορικές έννοιες» και τα Σκεπτικά, αυτά και μόνον αυτά θα μείνουν στα μυαλά των θερμοκέφαλων, όπως είναι, π.χ., οι «επαναστατημένοι νέοι» της Αθήνας;
Μήπως μπορεί κανείς να μου πει εάν υπάρχουν σε αυτόν τον τόπο εισαγγελείς και δικαστές, ή μονάχα χρυσοπληρωμένα επιτήδεια πλυντήρια των μεγάλων εγκλημάτων;
Μήπως, τέλος, μπορεί κανείς να μου εξηγήσει τι είναι αυτοί που μας κυβερνάνε όταν συναινούν σε τέτοιες τερατουργίες, αυτοί στους οποίους καλούμαστε να δώσουμε πάλι διά της ψήφου μας το τιμόνι της χώρας; Συνειδητοί εκμαυλιστές, υπονομευτές, Εφιάλτες, ή οι φυσικοί μας ηγέτες;

Η απάντηση, βέβαια, εξαρτάται από το τι επιλέγουμε να είμαστε εμείς οι ίδιοι: Έλληνες με ιστορία και ευθύνες, ή αποχαυνωμένοι απάτριδες μελλοθάνατοι;

ΘΑ ΤΟ ΑΦΗΣΟΥΜΕ ΝΑ ΠΕΡΑΣΕΙ ΕΤΣΙ;

Κατόρθωσα να βρω έναν, μέχρι στιγμής, συμπατριώτη μας ο οποίος έχει απαντήσει ΟΧΙ. Είναι ο vinqo denken, απ’ τον οποίο και δανείστηκα τη δεύτερη εικόνα ετούτου του σημειώματος.
Βρήκα, επίσης, να λέει ΟΧΙ τον υποφαινόμενο. Αυτός, έστειλε από μία επιστολή στον πρωθυπουργό, στον υπουργό Παιδείας και στον δήμαρχο Αθηναίων.

ΘΑ ΤΟ ΑΦΗΣΟΥΜΕ;

Advertisements

2 Σχόλια to “Destroy Athens: Ωσαννά το νέο αίσχος! Ωσαννά ο αφανισμός!”

  1. matrix Says:

    Καλά τα λες φίλε, και επι τη ευκαιρία καλώς ήρθες στη μπλογκόσφαιρα και καλές πτήσεις. Όσο για τον τίτλο «Destroy Athens» δεν είναι και τόσο παράξενο που δεν συνάντησε αντίδραση αφού ο επιμελητής της έκθεσης Αυγουστίνος Ζενάκος έχει τα μήντια στην τσέπη όντας το αγαπημένο παιδί του Ψυχάρη και του Λαμπράκη.

  2. Αϊάσανθος Ίων Says:

    Σαν να λέμε, δηλαδή, ότι όποια πέτρα κι αν σηκώσεις, τα ίδια σκουλήκια θα βρεις από κάτω.
    Καλώς σας βρήκα! Επιθυμία μου είναι οι καλές και, κυρίως, γόνιμες πτήσεις όχι μόνο για μένα, αλλά για όλους.
    Σε ευχαριστώ για τη χρήσιμη επισήμανση, καθώς και για τον εποικοδομητικό εγκαινιασμό των σχολίων.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s


Αρέσει σε %d bloggers: