Ποια είν’ η πατρίδα σας; – Μα, η πατρίδα των κατ’ επάγγελμα απάτριδων!

Της πατρίδας μου πάλι ομοιώθηκα
Μακρινή Μητέρα Ρόδο μου Αμάραντο

Οδυσσέας Ελύτης, Το Άξιον Εστί

Αυτό είναι το επόμενο ερώτημα που αμέσως έρχεται στο νου, όταν διαβάσει κανείς το υπό τον τίτλο «Τι είν’ η πατρίδα τους;» άρθρο του Γιάννη Η. Χάρη, το οποίο δημοσιεύτηκε στα Νέα στις 9 Ιανουαρίου.

Για να σας διευκολύνω στην αναζήτηση μιας καλύτερης απαντήσεως από αυτήν που ήδη πρότεινα εγώ, σας λέω εξ αρχής πως η πατρίδα τους είναι η νεφελώδης εκείνη από την οποία εκπορεύεται η πολεμική επίθεση που –όπως η λανθάνουσα και τ’ αληθή λέγουσα  γλώττα του κυρίου Χάρη μας πληροφορεί– έχει εξαπολυθεί εναντίον της Ελλάδας σε όλα τα μέτωπα: στο μέτωπο της παιδείας και αποδόμησης της εθνικής μας κληρονομιάς και συνειδήσεως, στο μέτωπο της εν γένει παραπληροφόρησης, στο μέτωπο του αισθήματος ανασφάλειάς μας, στο μέτωπο της εθνικής αποσύνθεσης του πληθυσμού της χώρας μας, στο μέτωπο της καταδυνάστευσης του πολιτικού μας βίου, στο μέτωπο του στραγγαλισμού των ελευθεριών μας, στο μέτωπο της κοινωνικής μας αποσάθρωσης, στο μέτωπο της εξουδετέρωσής μας με τις ασταμάτητες ριπές άχρηστων σκουπιδιών, στο μέτωπο της εξόντωσης των νιάτων μας με τα ναρκωτικά και, για να σταματήσω εδώ, στο σχετικώς νεώτερο μέτωπο της απροκάλυπτης χρήσης πυροβόλων όπλων.

Όπως ασφαλώς θα έχετε καταλάβει, η συγκεκριμένη μάχη αφορά το στρατηγικό ύψωμα που λέγεται Θάλεια Δραγώνα, αφορμής δοθείσης από το βιβλίο της «Τι είν’ η πατρίδα μας;». Και σ’ αυτήν τη θετή μητέρα όλων των μαχών δίνει τον υπέρ πάντων αγώνα ο κύριος Χάρης με το υπό συζήτησιν άρθρο του.

Από τον τίτλο, κιόλας, και την πρώτη του παράγραφο, ο κύριος Χάρης, αφού παρεμβάλει –γιατί, άραγε;…– ως προοίμιο ένα θέσφατο του Γιόζεφ Γκέμπελς, μας καθιστά γνωστό ότι στους κόλπους του ελληνικού λαού επικρατεί πλήρης διχασμός, φέρνοντάς μας στον νου ανομολόγητες μεν, σαφέστατες δε επιδιώξεις.
Εν συνεχεία, ο κύριος Χάρης επιδίδεται μετ’ αξιοσημειώτου ζήλου και ικανότητος στην εκμετάλλευση ενός αληθούς γεγονότος, προκειμένου αφ’ ενός να κερδίσει τις κρίσιμες αρχικές εντυπώσεις του αναγνώστη, αφ’ ετέρου να λοιδορήσει δημόσιες προσωπικότητες και, κυρίως, αυτήν του Μίκη Θεοδωράκη, ο οποίος έχει καθίσει στο λαιμό όλων των «συμπατριωτών» τού κυρίου Χάρη, αλλά και για να δακτυλοδεικτήσει τρεις γνωστότατους συναδέλφους του.
Μόλις τελειώνει αυτή την απαραίτητη πλην όμως κακοστημένη εισαγωγή, ο κύριος Χάρης υφίσταται μία οβιδιακή μεταμόρφωση, και παρευθύς μας ξεπετάγεται ένας δάσκαλος της γκεμπελικής τέχνης (εξ ου και το προοίμιο). Αρχίζει, λοιπόν, να μας παραδίδει μαθήματα αυτού του χρυσοπληρωμένου επαγγέλματος, γεγονός που αναγκάζει κι εμάς εδώ να τον παρακολουθήσουμε.

Γιόζεφ Γκέμπελς: «“Το ψέμα πρέπει να διαρκέσει μόνο όσο διάστημα το Κράτος προστατεύει το λαό από τις πολιτικές, οικονομικές και στρατιωτικές συνέπειες του ψέματος. Άρα έχει ζωτική σημασία για το Κράτος να καταπνίξει με όλες του τις δυνάμεις τη διαφωνία [πώς συνάγεται αυτό από την προηγούμενη πρόταση, μόνον ο Γκέμπελς και ο κύριος Χάρης το γνωρίζουν], γιατί η αλήθεια είναι θανάσιμος εχθρός του ψέματος, και κατ’ επέκταση η αλήθεια είναι ο μεγαλύτερος εχθρός του Κράτους”».
Κοιτάξτε πώς ο κύριος Χάρης αυτοδιαψεύδεται πανηγυρικά: Αν δεν κάνω λάθος, η κυρία Δραγώνα είναι αυτή την περίοδο μία λειτουργός του κράτους. Αφού το κράτος στηρίζεται πάνω στο ψέμα και «η αλήθεια είναι ο μεγαλύτερος εχθρός του», τότε το κράτος, που προφανώς έχει υιοθετήσει τις απόψεις του βιβλίου της κυρίας Δραγώνα (και γι’ αυτό την αντάμειψε με τη δεύτερη θέση που της έδωσε), ψεύδεται τώρα διά των λόγων της κυρίας Δραγώνα· όπως επίσης ψεύδονται και όλοι όσοι την υποστηρίζουν, έστω και αν λένε αλήθεια ότι τα παραθέματα που κυκλοφόρησαν ως περιεχόμενα στο βιβλίο της κυρίας Δραγώνα είναι πλαστά (όπως πράγματι είναι): διότι προβάλλουν αρχικώς αυτήν τη μοναδική αλήθεια της πλευράς τους, ακριβώς για να συγκαλύπτουν μ’ αυτήν τα βουνά των προπαγανδιστικών ψευδών με τα οποία μας κάνουν εν συνεχεία πλύση εγκεφάλου.

Αφού λοιπόν, κύριε Χάρη, το κράτος ψεύδεται (και) στη συγκεκριμένη περίπτωση, μία στοιχειώδης εντιμότητα θα σας επέβαλλε να χρεώσετε και σ’ αυτό, τουλάχιστον ισοβαρώς, και όλες τις υπόλοιπες γκεμπελικές μεθόδους που παραθέτετε στο άρθρο σας εν είδει μαθήματος για νεώτερους επίδοξους γκεμπελίσκους, και να είσαστε πιο κόσμιος απέναντι στους κατά πολύ εντιμότερους από εσάς δημοσιογράφους, τους οποίους μάλιστα στοχοποιείτε με τρόπο κατ’ εξοχήν γκεμπελικό.
Μια στοιχειώδης εντιμότητα (ή δημοκρατικότητα, εάν ο όρος αυτός δεν σας φέρνει αποπληξία…) θα σας επέβαλλε να παρουσιάσετε και τα ουσιαστικά σημεία της επιστολής που έστειλε ο Μίκης Θεοδωράκης στην ίδια την κυρία Δραγώνα και να μας εξηγούσατε πού διαπράττει ο Μίκης «απάτη, συκοφαντία» στο νέο αυτό «μανιφέστο» του (δεν μιλάω και για άρθρωση ουσιαστικού αντιλόγου εκ μέρους σας στα όσα γράφει ο Μίκης, διότι καταλαβαίνω πως αυτό υπερβαίνει τις δυνάμεις σας). Αντ’ αυτού, εσείς επανήλθατε σήμερα με δεύτερο ελεεινό άρθρο, όπου βάζετε ένα χεράκι στη λυσσαλέα όσο και μάταιη εκστρατεία για να βγει ο Μίκης ακροδεξιός. Σε αυτό το καινούργιο σας επίτευγμα δείχνετε και πόσο γενναιόψυχος είσθε, αφού παραθέτετε μερικά εισαγωγικά σημεία της επιστολής του Μίκη προς την κυρία Δραγώνα και κανένα ουσιαστικό, μόνο και μόνο για να καταλήξετε στο θιγμένο σας πρόσωπο και να συκοφαντήσετε τον Μίκη ως χυδαιολόγο. – Και, πριν σπεύσετε να συκοφαντήσετε κι εμένα, σας πληροφορώ πως έχω επισημάνει πολύ πριν από εσάς την απουσία συγγνώμης εκ μέρους του Μίκη για την αναπαραγωγή των ανυπόστατων αποσπασμάτων της κυρίας Δραγώνα.
Μια στοιχειώδης εντιμότητα, τέλος, κύριε Χάρη, θα σας επέβαλλε να είχατε το ιστολόγιό σας ανοικτό για σχολιασμούς των άρθρων σας, πολλώ μάλλον επειδή εσείς δεν έχετε καμμία σχέση με την προπαγάνδα.

Ιδού και ο «Μέγας Δάσκαλος». Ευγενική προσφορά τού «Έστε Άξιοι» για τις νύχτες που θέλετε να βλέπετε Εφιάλτες.

Αξίζει τον κόπο να σταθούμε λίγο ακόμη στον Γκέμπελς, μια και ο κύριος Χάρης μας προσέφερε αυτήν την εποικοδομητική ευκαιρία.
Μία, λοιπόν, από τις αρχές του «πρώτου τη τάξει Αρίου», την οποία ο κύριος Χάρης φαινομενικώς αποκηρύσσει, μας διαφωτίζει:
«“Η πειστικότητα και μόνο καθορίζει αν το προϊόν της προπαγάνδας θα είναι αληθές ή ψευδές”».
Πόσο τυφλωμένοι πρέπει να είναι από την απατηλή λάμψη τού Γκέμπελς όλοι αυτοί οι καλοπληρωμένοι κοντυλοφόροι που αντιγράφουν τις συνταγές του, για να μην μπορούν να διακρίνουν τις τερατώδεις λογικές ανακολουθίες, τις εξόφθαλμες αυθαίρετες αντιστροφές που ενυπάρχουν στα «θέσφατά» του, και να φτάνουν μάλιστα μέχρι του σημείου να τα επικαλούνται δημοσίως! Αφού το προϊόν τής κατά Γκέμπελς προπαγάνδας είναι εξ ορισμού ψευδές, το δίλημμα «αληθές ή ψευδές προϊόν της προπαγάνδας» είναι τελείως άτοπο. Δεν υπάρχει απολύτως τίποτε ικανό να το καθιστά αληθές.
Η λογική και σωστή διατύπωση θα ήταν εντελώς διαφορετική, και θα είχε πλέον ένα τελείως άλλο νόημα: «Η αληθοφάνεια ή μη της προπαγάνδας καθορίζει αν το προϊόν της θα είναι πειστικό ή όχι».

Ας επανέλθουμε όμως, κύριε Χάρη, στα της κυρίας Δραγώνα, στον επικατάρατο «εθνοκεντρισμό» και στις «επιστημονικές» υποθέσεις που εσείς αναφέρετε.
Μας λέτε πως «η πρώτη υπόθεση υποστηρίζει ότι η εικόνα των εθνικών “άλλων”, έτσι όπως εμφανίζεται στα σχολικά εγχειρίδια και στο λόγο των εκπαιδευτικών, αντικατοπτρίζει την εικόνα του εθνικού “εαυτού”». Κατ’ αρχάς, επιτρέψτε μου, σας παρακαλώ, να παρατηρήσω ότι η υπόθεση δεν υποστηρίζει, αλλά μονάχα υποθέτει και χρήζει υποστηρίξεως· εάν υποστηρίζει, τότε δεν είναι υπόθεση, αλλά τεκμηριωμένη θέση. Ας το παρακάμψουμε, όμως, για να προχωρήσουμε το συλλογισμό μας. Αυτό που μας λέτε εδώ είναι εκείνο που η κυρία Δραγώνα εκφράζει με τον όρο «ετεροπροσδιορισμός» – και για το οποίο ο Μίκης Θεοδωράκης της έδωσε αποστομωτική απάντηση με την επιστολή του. Μόνο που η κυρία Δραγώνα, τουλάχιστον στο εδάφιό της που επικαλούμαι τώρα, λέει ότι αυτά που ετεροπροσδιορίζονται είναι τα έθνη, όπερ σημαίνει ότι ορθώς εμφανίζεται στα σχολικά εγχειρίδια η εικόνα των εθνικών «άλλων» με τον τρόπο που εμφανίζεται, με άλλα λόγια, ότι ορθώς έχει το εκπαιδευτικό σύστημα εθνοκεντρικό χαρακτήρα.
Η εικόνα, λοιπόν, «των εθνικών “άλλων”, έτσι όπως εμφανίζεται στα σχολικά εγχειρίδια και στο λόγο των εκπαιδευτικών, αντικατοπτρίζει την εικόνα του εθνικού “εαυτού”». Και, ω του θαύματος!, στην αμέσως επόμενη περίοδο μας το ταυτίζετε αυτό («Με άλλα λόγια,») με κάτι το οποίο είναι πολύ διαφορετικό, αν όχι το ακριβώς αντίθετο: «Η περιγραφή και αξιολόγηση της εθνικής ταυτότητας έχει αποφασιστική σημασία για την περιγραφή και αξιολόγηση των εθνικών “άλλων”».

«Η δεύτερη βασική υπόθεση εργασίας», μας λέτε εν συνεχεία, «είναι ότι ο εθνικός “εαυτός” αναπαριστάται στο ελληνικό εκπαιδευτικό σύστημα σήμερα σαν να βρίσκεται σε κατάσταση ανασφάλειας και αδυναμίας. Η εθνική ταυτότητα θεωρείται ότι έχει ανάγκη από υπεράσπιση, ότι κινδυνεύει να αλλοιωθεί».
Σοβαρά, κύριε Χάρη, δεν βρίσκεται σήμερα ο εθνικός «εαυτός» σε κατάσταση ανασφάλειας και αδυναμίας; Μήπως, για μία ακόμη φορά, ταυτίζετε κι εξομοιώνετε πράγματα εντελώς διαφορετικά, π.χ., την επισφαλή και ασθενική πραγματικότητα που υπάρχει σε ολόκληρη την ελληνική επικράτεια με την ασφαλή και ισχυρή θέση του προσωπικού σας γραφείου;

Πάμε παρακάτω (υπομονή, κοντεύουμε): «Έτσι, το βιβλίο προτείνει διάλογο για το σχολείο στη σημερινή, ευρωπαϊκή πλέον εποχή· για την ανάγκη να καλλιεργεί το σχολείο την ευρωπαϊκή ταυτότητα παράλληλα με την εθνική…».
Για ποια ευρωπαϊκή ταυτότητα (εάν δεχθούμε πως υπάρχει τέτοια) μέσα στην Ελλάδα μάς μιλάτε, κύριε Χάρη; Γι’ αυτήν που συντίθεται από τους ολοένα και περισσότερους Αλβανούς, Ασιάτες, Αφρικανούς, ακόμη και Νοτιοαμερικανούς; Η ευρωπαϊκή ταυτότητα στην Ελλάδα έχει πάψει να υπάρχει ήδη από τον 20ό αιώνα. Εάν θέλετε να μιλάτε γι’ αυτήν, τότε θα πρέπει πρώτα να συμμετάσχετε σε μία προσπάθεια ώστε να μειωθεί δραστικά ο αριθμός των αλλοδαπών στην πατρίδα μας (η οποία εξακολουθώ να λέω πως είναι και πατρίδα σας). Και αν γίνει κάτι τέτοιο, τότε πολύ αμφιβάλλω για το κατά πόσον θα έχει απομείνει πια το μικρό εκείνο έδαφος το οποίο είναι απαραίτητο για την οποιαδήποτε θεμελίωση των «υποθέσεων» και προτάσεων της κυρίας Δραγώνα.

Πριν τελειώσω, κύριε Χάρη, θα σας παρακαλέσω να μου επιτρέψετε να παραποιήσω ελαφρώς ένα δικό σας χωρίο. Εζήλωσα την τέχνη σας, βλέπετε, με τα τόσα που διάβασα και θάμαξα.

Μέσα από αυτή την επισκόπηση του άρθρου γίνεται τώρα φανερό ποιοι είδαν στο βιβλίο το πιστό είδωλο του εαυτού τους και των ιδεών τους. Και αυτό ακριβώς το αποκρουστικό είδωλο θέλησαν κατά κάποιον τρόπο να το αντιστρέψουν, να το αντιγυρίσουν στη συντριπτική πλειοψηφία του ελληνικού λαού.

Μετά από όλα αυτά, κύριε Χάρη, έχετε την εντύπωση ότι η προπαγάνδα σας μπορεί ποτέ να είναι πειστική; Είμαι βέβαιος, άλλωστε, ότι ουδέποτε την είχατε. Ορθώς σας αποκάλεσε ο Μίκης Θεοδωράκης δυστυχή.

Advertisements

Ετικέτες: , ,

3 Σχόλια to “Ποια είν’ η πατρίδα σας; – Μα, η πατρίδα των κατ’ επάγγελμα απάτριδων!”

  1. ΚΟΜΜΑΤΟΣΚΥΛΟ Says:

    Ο ανωτέρω διασυρμός θα ήταν αρκετός για έναν άνθρωπο με την στοιχειώδη ευθιξία. Αλλά… έχει γραφεί άλλωστε ότι:

    «Οι άνθρωποι που έχουν μουχλιασμένο πνεύμα δεν ξέρουν παρά μόνο τα χτυπήματα που φτάνουν ως την σάρκα τους. Γι’ αυτούς τα χτυπήματα που έχουν στόχο τη μνήμη, δεν είναι παρά καπνός…»

    Χωρίς να μακρυγορήσω, θα σου πω φίλε Αϊάσανθε ότι σε θαυμάζω διότι πειθαρχείς στην ευπρέπεια και κατορθώνεις και απευθύνεσαι σε τέτοιους υπανθρώπους στον πληθυντικό. Δεν ξέρω ακόμη αν αυτό το πράγμα ΔΕΝ ΜΠΟΡΩ ή ΔΕΝ ΘΕΛΩ να το κάνω.

    ΥΓ

    Ποια είναι η ετυμολογία του ονόματός σου; Δεν μπορώ να την προσεγγίσω…

    • Αϊάσανθος Ίων Says:

      Σε ευχαριστώ, αδελφέ μου, που το διάβασες, καθώς και για τα καλά σου λόγια.
      Δεν είμαι πάντα τόσο ευγενικός μαζί τους. Σιγά μην τους κάνουμε και υπόκλιση! Θα το καταλάβεις από την απάντησή μου στο άλλο σου σχόλιο.

      Η ετυμολογία του ονόματός μου (και σε ευχαριστώ που μου δίνεις την ευκαιρία να το πω) είναι από το «Αϊάσανθα» που γράφει ο Ελύτης στο «Άξιον Εστί».

      Και άλλες γράφοντας με κιμωλία
      λόγια παράξενα, αινιγματικά:
      ΡΩΕΣ, ΑΛΑΣΘΑΣ, ΑΡΙΜΝΑ,
      ΟΛΗΙΣ, ΑΪΑΣΑΝΘΑ, ΥΕΛΤΗΣ

      ΕΡΩΣ, ΘΑΛΑΣΣΑ, ΜΑΡΙΝΑ, ΗΛΙΟΣ, ΑΘΑΝΑΣΙΑ, ΕΛΥΤΗΣ

  2. ΚΟΜΜΑΤΟΣΚΥΛΟ Says:

    Γεια σου και πάλι Αϊασανθε!

    Ευχαριστώ για την απάντηση. Ευχαριστώ και για την απάντηση στην απορία μου. Δεν υπήρχε περίπτωση να το σκεφτώ…

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s


Αρέσει σε %d bloggers: