Τι είναι το «Άξιον Εστί» που τραγουδάμε;

Επίγραμμα

Πριν απ’ τα μάτια μου ήσουν φως
Πριν απ’ τον Έρωτα έρωτας
Κι όταν σε πήρε το φιλί
Γυναίκα

Οδ. Ελύτης, «Προσανατολισμοί»

Είναι η αθάνατη –καθόσον αληθής– ζωντανή ύπαρξη που προήλθε από την εισδοχή του ομότιτλου ποιητικού σπέρματος του Οδυσσέα Ελύτη στη μουσικοσυνθετική σάλπιγγα του Μίκη Θεοδωράκη, όπου αυτό ενώθηκε με ένα από τα εκεί ευρισκόμενα ωάρια.

Τι είναι αυτή μου η σύλληψη;

Είναι ένα από τα πολλά πνευματικά παιδιά που εγέννησεν ο θηλυκός μου νους, προϊόντα της αρσενικής εισβολής την οποία προ μηνός έκανε στα βάθη της συνείδησής μου η αγνότητα, δηλαδή μια υπαρκτή γυναίκα, την οποία, ευτυχώς, δεν είχα προλάβει να τρομάξω τόσο ώστε να κλειστεί τελείως στη μοναξιά της κι έτσι να μην μπορέσει να με γονιμοποιήσει με χίλιους μύριους τρόπους. Μια υπαρκτή γυναίκα, μια ενσαρκωμένη Κλυμένη που όμως επιμένει ν’ αντιπαλεύει τον εαυτό της, και την οποία εγώ, κατά πάσαν βεβαιότητα, δεν πρόκειται ποτέ να γονιμοποιήσω με τον συνηθισμένο τρόπο που οι κατώτεροι εμείς, οι άντρες, έχουμε για να γονιμοποιούμε τη γυναικεία μεγαλοσύνη.

Τι είναι αυτή η αθάνατη σύλληψη του Οδυσσέα Ελύτη;

Είναι ένα, μεταξύ των δεκάδων, τέκνο που ήρθε στο φως της ημέρας χάρη στη γονιμοποίηση που υπέστη, είμαι βέβαιος γι’ αυτό, ένα ωάριο της συνείδησης του Ελύτη από το σπέρμα, πάλι, της αγνότητας: κάποιας άλλης υπαρκτής γυναίκας. Και ο Ελύτης την εγνώριζε τούτη την αλήθεια, είμαι επίσης βέβαιος, γι’ αυτό και σε όλο του το έργο ευγνωμονούσε τη γυναίκα· όπως εγνώριζε επίσης την ανωτερότητά της, γι’ αυτό και την ύμνησε έτσι όπως της αξίζει. Μόνο που κι εκείνος δεν ευτύχησε να γονιμοποιήσει με τον αντρικό τρόπο την αγνότητα – «των γυναικών που αγάπησα χωρίς ελπίδα: Ηχώ: Μα-ρί-νααα! Ε-λέ-νηηη!». Και το ’χε αυτό ισόβιο καημό: «Κείνο το εν είδει ρόδου δώρο που δεν έκανα». Ας είναι. Θα το πράξουν κάποιοι άλλοι, λατρεύοντας τη γυναίκα και πλαγιάζοντάς την πάνου στα χόρτα καθώς που ετάχθη. Και θα γεννηθούν αμέτρητοι Έλληνες, αμέτρητοι άνθρωποι, και θα λάβουνε τα όνειρα εκδίκηση, και θα σπείρουνε γενεές στους αιώνες των αιώνων!

Τι είναι τα τρία αυτά, τι είναι τα πάντα αυτά;

Είναι η πλησμονή των, εμβίων και αβίων, υλικών και αΰλων όντων η οποία προέρχεται από την αέναο γονιμοποιό δράση της ανδρόγυνης συμπαντικής Αγνότητας, της Υπεροντότητας εκείνης που μονάχα αυτή μπορεί, παρά τη μοναχικότητά της, να δίνει υπόσταση και ζωή σε οτιδήποτε υπάρχει μέσα σε όλο το σύμπαν – από την αέναο γονιμοποιό δράση της ελυτικής «μακρινής Μητέρας Ρόδο μου Αμάραντο», της αληθούς εκείνης θεότητας που μας καλωσορίζει ως η πρώτη λέξη ολόκληρου του ποιητικού έργου του Οδυσσέα μας: του Έρωτα.

Σε Ευχαριστώ, ω υπαρκτή Γυναίκα!

Σε Ευχαριστώ, ω Έρωτα!

Σε Ευχαριστώ και σε Δοξάζω!

Απολαύστε και ένα ωραιότατο σχετικό βίντεο, το οποίο μας χάρισε η μεγαλόδωρη Άνασσα που ακούει στο όνομα Αερικό.

Advertisements

Ετικέτες: , ,

4 Σχόλια to “Τι είναι το «Άξιον Εστί» που τραγουδάμε;”

  1. hackaday Says:

    Καλησπέρα και καλή Τσικνοπέμπτη.

  2. AERIKO Says:

    Ό,τι ωραιότερο και ουσιαστικότερο έχουν αντικρύσει ποτέ τα μάτια της ψυχής μου. Όμορφο ξημέρωμα εύχομαι από καρδιάς. 🙂

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s


Αρέσει σε %d bloggers: