Αερικό…

Πόσους και πόσους δεν ενέπνευσες, πριχού γεμίσει σου η κεφαλή με μαυροκόκκινου χαμού κοπανιστό αέρα και γίνεις μια απουσία θλιβερή!
(Μην απελπίζεσαι, όμως, είσαι ακόμα ζωντανή, καθόσον η ψυχή και η καρδιά σου διαθέτουν ακατάβλητες αντιστάσεις.)

Ένας, απ’ τα παλιά:

Αερικό Αερικό λένε την κόρη που αγαπώ
Αερικό Αερικό λένε την κόρη που αγαπώ

Βγήκα στο δρόμο μια βραδιά
κι είδα να παίζουν τα παιδιά
μα πιο ψηλά στον ουρανό
έπαιζε ένα άστρο μακρινό

Αερικό Αερικό λεν το λουλούδι που αγαπώ

Πήγα και βρήκα χρυσικό
για δαχτυλίδι μαγικό
μα ήταν το δάχτυλο μικρό
και το χαμόγελο πικρό

Αερικό Αερικό λένε τα μάτια που αγαπώ

Τώρα θα ανάψω μια φωτιά
στα κυπαρίσσια του νοτιά
και στην ψηλότερη κορφή
θα σ’ έχω μάνα κι αδερφή

Αερικό Αερικό λεν την αγάπη που αγαπώ

Άλλος:

Όλα του κόσμου τα πουλιά
όπου κι αν φτερουγίσαν
όπου κι αν χτίσαν την φωλιά
όπου κι αν κελαηδήσαν

Εκεί που φτερουγίζει ο νους
εκεί που ξημερώνει
μαργώνουν τα πουλιά της γης
κι ούτε ένα δεν ζυγώνει

Σαν αερικό θα ζήσω
σαν αερικό

Ανάσα είναι καυτερή
και στέπα του Καυκάσου
η σκέψη που παραμιλά
και λέει τα όνειρά σου

Όσες κι αν χτίζουν φυλακές
κι αν ο κλοιός στενεύει
ο νους μας είναι αληταριό
που όλο θα δραπετεύει

Σαν αερικό θα ζήσω
σαν αερικό

Σαν αερικό θα ζήσω
σαν αερικό

Τρίτος (τωρινός, που σε κατάλαβε βαθιά):

Σβήνω απ’ την άμμο όλα τα χνάρια
απόψε που σε κυνηγάνε,
ξέρεις δε φταίνε τα λιοντάρια,
αν μείνουν νηστικά πεινάνε…
Υποταγμένα σε κριτές,
υποκριτές και τους μοιραίους
κήρυκες που από ουρανούς
κι από άμβωνες ωραίους…

λένε πως σ’ έφερε ώς εδώ
μαύρο καράβι, μέγα πάθος
όμως το ξέρουν κατά βάθος…

Αερικό είσαι, αερικό…
Αερικό είσαι, αερικό…

Όσοι δε θέλουν να θυμούνται
πότε και πού αντισταθήκαν,
ποια τείχη γκρέμισες και βγήκαν,
ποιες φυλακές να μη φοβούνται…
τώρα σε θέλουνε σκυφτό,
τώρα σε θέλουν νικημένο,
ανήμπορο κι υποταγμένο
για να ξεχνάνε αυτό που ήταν…
Θα ’ρθει μια μέρα ένα παιδί,
τη μέρα που θα επιστρέψεις,

θα ’ρθει αυτό, μην το γυρέψεις
και θα σου πει…

Αερικό είσαι, αερικό…
Αερικό είσαι, αερικό…

Τι θα σου πει αυτό το παιδί;
Τίποτα. Μονάχα θα σου σφυρίξει τον ήχο της σιωπής.

Μα τι να πω μα τι να πω
τι ’ναι στ’ αλήθεια το Αερικό;
That is the question!

Another question:
Τι να είναι εκειός ο άνεμος
που με κρατάει ακόμα εδώ;

Κάποια Αθανασία,
καλή της ώρα στα Τρία Καλά απ’ όπου κατάγεται,
την οποία εκείνη τη χρονιά που για πρώτη φορά
ξαναγεννήθηκα –ξέρεις εσύ…–
γνώρισα,
μου είχε γράψει μες στο καταχείμωνο
και πάνω στον ανθό της άνοιξής της
αυτήν εδώ την απάντηση
σε μία δική μου επιστολή-διήγημα:

Αλήθεια είναι περίεργο αλλά… δεν ξέρω τι να γράψω…
είναι και το κρύο εδώ που με κάνει να μην μπορώ να κουνήσω
τα δάκτυλά μου πάνω στο χαρτί…
… πέρα απ’ όλα αυτά όμως ακούω… μια καταπληκτική μουσική «ροκ» (που μ’ αρέσει πολύ!)… και παρ’ όλο που θέλω να χορέψω…
το κρύο του δωματίου μου… δεν λέει να μ’ αφήσει…
είναι ένα καταπληκτικό τραγούδι που λέει:
«κι όμως είμαι ακόμα εδώ…
… κι αυτό το καλοκαίρι…
… λειωμένο παγωτό…
… κολλάει στο χέρι…
… κάποιος κοιτάει την ώρα…
… κάποιος στο δρόμο τρέχει…
… είμαι ακόμα εδώ…
… κι όμως είμαι ακόμα εδώ».
Η μελωδία του είναι υπέροχη… τι υπέροχη!… λατρεμένη…
… Για μια στιγμή… πήγα λίγο στο άλλο δωμάτιο…
… Ευτυχώς που κουνήθηκα και λίγο… και ζεστάθηκα κάπως…
… Θέλω αυτό τον καιρό… έτσι αυτές τις μέρες… να γεμίσει το σπίτι
με κόσμο… φωνές… καθημερινές… πολύ… έτσι συνηθισμένες…
απλά και όμορφα (και καθημερινά!)…
… Αυτή η εποχή είναι για ζεστά ανθρώπινα πράγματα…
κι όχι για μοναξιές!…
ΑΘΑΝΑΣΙΑ

Και, στην πίσω σελίδα, πάνω σ’ ένα αυτοκόλλητο κίτρινο χαρτάκι,
είχε στρυμώξει ετούτα εδώ:

Υ.Γ. 1
… εντάξει κάνατε πολύ καλά που μου γράψατε… ευχαριστώ μέσα απ’ την καρδιά μου… για όλα· ευχαριστώ για το ενδιαφέρον… το αμέριστο ενδιαφέρον σας… την εκτίμηση… είναι πολύ καλό να σκέφτομαι πως υπάρχει κάποιος άνθρωπος όπου ουσιαστικά χωρίς να δίνω τίποτα… μου δίνει τόσα πολλά!… χωρίς πίεση, ανταλλάγματα… έτσι απλά… ιδιαίτερα… χωρίς πίεση… είναι το μόνο που δεν ανέχομαι αυτό
τον καιρό… έχω ανάγκη –τώρα ακόμη περισσότερο από ποτέ– μόνο θετικά πράγματα… κι εσείς μου δίνετε απεριόριστα… (θετικά φορτία)… ευχαριστώ! εύχομαι (μιας και οι ευχές έχουν την τιμητική τους αυτόν τον καιρό) ο καινούργιος χρόνος να σας δώσει ό,τι… οι προηγούμενοι σας αρνήθηκαν… κι ό,τι θέλετε τέλος πάντων στη ζωή σας… να το πάθετε!… (στις ευχές δεν ήμουν ποτέ καλή… αλλά θα το παραβλέψω…)

Είχε όμως συρράψει και δεύτερο φύλλο.
Εκεί, σε ένα άλλο κίτρινο χαρτάκι, έγραψε:

Υ.Γ. 2
… πέρα απ’ όλα αυτά τώρα…
… σας στέλνω λίγη «ζωντανή ποίηση»… είναι ένα μικρό κομμάτι ανταπόδοσης στην πρόκληση που μου θέσατε… εύχομαι κάποια στιγμή να σας γράψω άρθρα σελίδες επί σελίδων… έτσι απλά·
σας στέλνω κι ένα ποίημα το τελευταίο που έγραψα και κλείνω
την συλλογή μου μ’ αυτό…
… όλα αυτά που μου προτείνετε… θα τα συζητήσουμε τηλεφωνικά
γιατί μέσα από ένα γράμμα… μάλλον είναι λίγο δύσκολο…
πάντως θέλω να ξέρετε πως τα σκέφτομαι έντονα και όταν θα καταλήξω σε μια απάντηση θα σας ειδοποιήσω…

Σας χαιρετώ θερμά!!
ΑΘΑΝΑΣΙΑ

ΕΝΑ ΨΕΜΑ:
«Δεν είναι μπλόκερ για ν’ απαιτεί»
παραμυθιάζει τον κάθε αδαή
ΜΙΑ ΑΛΗΘΕΙΑ:
Είναι μια άθλια ποντικομαμμή
που όλο μπλοκάρει για να επιζεί
είν’ ένας χάκερ για να εισχωρεί
ωσάν Πανοπτικού άνανδρη δειλή
βιάζοντας του χώρου μας την ασυλία
κι εκβιαστής για ν’ απειλεί
τον πέλεκυ κραδαίνοντας της απολογίας

Με αυτά τα μέσα πολεμάει για να μη χάσει
την «κοντινή του φίλη και αγαπημένη»
ο αυτοκορδωνόμενος «πολεμιστής» σου!

Αλλά άκου και τι βροντοφωνάζει, ανάμεσα στα πλείστα όσα συνταρακτικά αποκαλύπτει, μία κοπέλα σαν τα κρύα τα νερά, μια Αναστασία, η οποία κατόρθωσε, με μόνη σύμμαχο τη δύναμη του νου της, να γλυτώσει από τη θανατηφόρα συμμορία που φέρει το «άκακο» όνομα Ελευθέρα Αποστολική Εκκλησία της Πεντηκοστής, η οποία, όπως όλα δείχνουν, καταδυναστεύει τώρα κι εσένα μέσω του γελοίου «πολεμιστή»:

«Παράλληλα έβλεπα τους περισσότερους ανθρώπους μέσα στην εκκλησία δυστυχισμένους, ανθρώπους που τους εγκατέλειψε ο/η σύντροφός τους και δεν μπορούσαν να ξαναπαντρευτούν, να φτιάξουν την ζωή τους και να γίνουν ευτυχισμένοι, κοπέλες που μέναν έγκυες σε εφηβικές ηλικίες και οι ποιμένες τις έλεγαν πως από την στιγμή που δεν θα παντρευτούν μ’ αυτόν που έμειναν έγκυες, δεν θα μπορέσουν να παντρευτούν ποτέ κι ότι είναι αμαρτία, και καλύτερα αν το κάνουν αυτό να υπογράψουν συμβόλαιο ότι θα πάνε στην κόλαση».

Κι εγώ που θάρρεψα πως τη φωτογραφία άλλαξες για μένα…
Μου μαύρισες την καρδιά (πάλι)…

Συνώνυμα καις τα σωθικά μου.
Μεταμορφώνεσαι κι ελπίζεις
τις φλάντζες μου να λειώσεις…

… Είπα να μην το προεγκρίνω
τη συζυγία τη «σεπτή» να μη μολύνω.

Αλλά το τραγουδάκι της Κανά, σίγουρα ήταν για μένα…
… αν και τα λόγια του σαφώς δείχνουνε μόνο εσένα.
Σου αφιέρωσα λοιπόν κι εγώ μία Κανά,
έτσι, σαν την από εμένα βέρα για το Γάμο
που δεν έγινε ποτέ των ποτών.

… Και ολοκλήρωνε η Αθανασία,
μ’ ετούτους τους απίστευτους στίχους:

ΒΗΜΑΤΑ

Πιασμένα στα βήματά σου, τ’ όνειρο
λειώνουν στ’ αγκίστρι της λησμονιάς τα θεία
παρέδωσες, ανήμερα αγκάθινο μανδύα
απλώνοντας απίθωσες ανύμφευτο συρμό

… Ώστε υπάρχει και παιδί, που ’χεις ξεχάσει τι ζακέτα φοράει!…
Το κλαίω, το άμοιρο, το κλαίω…
ΠΩΣ ΤΟ ΜΠΟΡΕΙΣ, ΑΜΥΑΛΗ ΚΑΚΟΥΡΓΑ;

Δείξε μου ω Ανάσα μου
πως λάθος έχω κάνει
που σε στροφές ανάποδες
ο νους μου μ’ έχει βάνει!

Μα!… το ’δειξες! Κι εγώ ο χαζός
στέκω και περιμένω!…
Να η χαρά μου να το φως:
Αυτό το πρόσωπο το αγγελοστολισμένο
και με ψευδώνυμο ζεστά γραμμένο!

Ω Παναγιά τρισεύγενη
ω τι μεγάλη Σου η χάρη!
Μ’ έβγαλες απ’ τη μέγκενη
κι ευθύς μου έδωσες δοξάρι!
Ναι! τους πόνους μου έχεις πάρει!

Μπροστά σου πλέον θα βρεθώ
χαμαί θα γονατίσω
και με λαχτάρα εκεί βουβός
το άγιο χώμα θα φιλήσω
το Θαύμα Σου το ανέσπερο
για μια στιγμή να ζήσω

Σε φιλώ με ένα ζευγάρι στίχων απ’ τον αλάνθαστο ήλιο που λέγεται Οδυσσέας Ελύτης.

Αίμα στην πράξη αυτή! Αίμα στις πράξεις μας –
στις καυτερές αφές του γήινου κόσμου αίμα!
Πιστέψαμε τα Βήματά μας – ζήσαμε τα Βήματά μας –
είπαμε τα Βήματά μας άξια!

Advertisements

Ετικέτες: , , , , , , , ,

6 Σχόλια to “Αερικό…”

  1. Ανωνυμος Says:

    πονεμενε μου Ιων με συγκινησες βαθυτατα…ομολογω η ποιηση σου ανασταινει και νεκρους!….αλλα μονο νεκρους….
    και το αερικο σου ζει και βασιλευει…δεν θα σου κανω την χαρη να μαθεις που…συνεχισε ομως τις πανεμορφες εγγραφες σου…μας φτιαχνεις την διαθεση ξερεις….
    και με κανεις περηφανο που αυτο που εχω αρεσει….

    χαιρετισμους !

    • Αϊάσανθος Ίων Says:

      Αγαπητέ «Ανώνυμε» ή, άλλως πως, υιέ+άσωτε+βασιλίσκε

      Λέω να σπαταλήσω λίγο απ’ τον πολύτιμο χρόνο μου για να σας φτιάξω λίγο ακόμα τη διάθεση.

      Κατ’ αρχάς, να σου πω ότι κι εγώ πολύ χαίρομαι που «αλήθεια, χαίρεσαι». Τώρα, βέβαια, το πόσο είναι αυτή σου η δήλωση αληθινή, ε! είναι ηλίου φαεινότερον: χαίρεσαι ακριβώς όπως «χαιρόσουν» και όταν το Αερικό, στις 2 Φεβρουαρίου, εκδήλωσε για πρώτη φορά τα αισθήματά της απέναντί μου, στο Εν Κατακλείδι, με την ανάρτησή της «Έστε Άξιοι Έστε Άνθρωποι Άνθρωποι Έστε». Εκεί, λοιπόν, αν θυμάσαι, της έγραφες επίσης: «Θα μου πεις, βέβαια, ποιος είσαι εσύ ρε φιλάρα που θα σου δώσω λογαριασμό;», «Βάστα και καμιά ομπρέλα» και «ό,τι θέλεις από εμένα, για να το ελέγξεις».
      Τόσο πολύ «χάρηκες», που έσπευσες, μόλις το Αερικό δημοσίευσε την τελευταία της εγγραφή, να πας ακόμα και στην προηγούμενη εγγραφή της και να της γράψεις, εμφανιζόμενος ως Ανώνυμος: «σαγαπαω πολυ και ας μην φαινεται….ζαλαδα τονομα μου». Και όταν, μετά από δύο ώρες, το Αερικό σού απάντησε γυρίζοντάς σου την πλάτη (13 Φεβρ., ώρα 8.03 μ.μ.) νομίζοντας ότι δεν ήσουν εσύ, πήγες αμέσως (ώρα 8.15 μ.μ.) στην τελευταία της εγγραφή, και της έγραψες, πάλι ως Ανώνυμος: «Σ’ΑΓΑΠΩ… γιατι ο ψιθυρος σου αγκαλιασε την καρδια μου». Εδώ την εξαπάτησες (για μία ακόμη φορά…), όπως φαίνεται καθαρά από την απάντησή της, αφού, ασφαλώς, το Αερικό πίστεψε ότι αυτός ο Ανώνυμος ήμουν εγώ, που της είχα στείλει τις προηγούμενες μέρες δύο σχόλια ως Ανώνυμος, προσπαθώντας να παρακάμψω το άθλιο μπλοκάρισμα που ΕΣΥ της έχεις επιβάλει. Διαφορετικά, δεν θα επανελάμβανε στην απάντησή της αυτούσιο τον τίτλο «Στην ψυχή σου βρήκα τον εαυτό μου» της δικής της εγγραφής της 5ης Φεβρουαρίου, η οποία απευθύνεται σε εμένα, ούτε θα έγραφε τη λέξη «άξια», η οποία αποτελεί σαφή αναφορά στο όνομα του δικού μου ιστολογίου.

      Και την επόμενη μέρα, για να ενισχύσεις την απατηλή εντύπωση ότι δεν ήσουν εσύ, έγραψες δεύτερο σχόλιο, εμφανιζόμενος πια ως υιός+άσωτος. Ναι, αυτό το σχόλιο όπου «αλήθεια, χαίρεσαι» και, ναι, αυτό όπου της εκτοξεύεις άλλη μία απειλή, αυτή τη φορά συγκαλυμμένη: «διαισθάνομαι ότι η ειρήνη σου φτάνει μέχρι εδώ». Της λες δηλαδή, πολύ απλά, πως η ειρήνη της αποτελεί από εκείνη τη στιγμή παρελθόν, και ότι πλέον αρχίζουν γι’ αυτήν οι γολγοθάδες και οι πόλεμοι που θα της εξαπολύσεις εσύ και η συμμορία σου. Και για να έχεις δικαιολογία ότι καθόλου δεν το εννοούσες αυτό, αραδιάζεις στη συνέχεια την αγαπημένη σου μελάνη, ω τρισάθλια σουπιά, λέγοντας δήθεν πως η ειρήνη της απλώθηκε ήδη τόσο, που έχει κυριεύσει κι εσένα. Το γεγονός ότι αυτό ήταν ένα ΜΕΓΑΛΟ ΨΕΜΑ, που το χρησιμοποίησες για να συγκαλύψεις την απειλή σου, αποδεικνύεται από τη λέξη «ειρήνη» που έβαλες, η οποία είναι διαμετρικά αντίθετη με το πνεύμα της ανάρτησης του Αερικού. Λέει, χαρακτηριστικά το Αερικό: «Mε σκέψεις / με λέξεις φλεγόμενες / με σιωπές τρυφερές και / με πάθος ασίγαστο έτσι μόνο / μπορώ να σ’ αγαπώ». Αλλά και σε μία απάντησή της, γράφει: «Όταν δεν θεωρείς το συναίσθημα αλλά και τον άνθρωπο δεδομένο…» Τι σχέση έχουν αυτά με την «ειρήνη» που εσύ της λες ότι τελείωσε, βρε ετέρων-δεινόχαρε χαμερπή ερπετάνθρωπε, που το περιβόλι που λέγεται Αερικό σού κάνει πάντα την τιμή να σου απαντά ευγενικά και ζεστά;

      «Χάρηκες» όπως ασφαλώς θα «χάρηκες» από μία απάντηση που σου έδωσε στις 19 του περασμένου Νοέμβρη το Αερικό, στην οποία αποκάλυπτε τις θεάρεστες δραστηριότητές σου: «… και οι ψυχοτρόπες ουσίες ο μυστικισμός οι οργανωσεις και όλα αυτα που γίνονταν και γίνονται αντι να ελευθερώνουν σκλαβώνουν και οδηγούν σωμα και ψυχη σε λάθος μονοπατια».

      Και ποιος σου έδωσε το δικαίωμα, ρε κάθαρμα που τολμάς ακόμα και να της λες ότι την αγαπάς, ποιος σου έδωσε το δικαίωμα να της βάζεις το μαχαίρι στο λαιμό και να την υποχρεώνεις να κατεβάσει ολόκληρη την εγγραφή που είχε κάνει για εμένα στο Εν Κατακλείδι, και να εξαφανίζει όλα τα σχόλια που της στέλνω εγώ στο Θραύσματα Αλήθειας;

      Ποιος σου έδωσε το δικαίωμα να την αναγκάζεις να ανεβάσει αυτήν την ολοκάθαρα σατανιστική εγγραφή, το «Αερικό»; Μη μας πεις ότι ήταν δική της έμπνευση, γιατί θα γελάσει ο κάθε πικραμένος. Το Αερικό είναι άνθρωπος ενάρετος και δεν μπορεί επ’ ουδενί να διανοηθεί ένα τέτοιο σατανιστικό κείμενο, το οποίο αρχίζει με τη φράση «Ξαφνικά ήρθ’ ο θάνατος και την πήρε» – και ποιος είναι ο «θάνατος»; Φυσικά εγώ, που κάνω τα πάντα για να της χαρίσω ΤΗ ΖΩΗ! Ένα τέτοιο κείμενο μονάχα καθ’ υπαγόρευσιν (βίαιη, εννοείται) θα μπορούσε να γράψει, και μονάχα κάτι διεστραμμένοι εγκληματικοί εγκέφαλοι, όπως του λόγου σου και της συμμορίας στην οποία ανήκεις, μπορούν να σκεφτούν.

      Και ποιος σου έδωσε το δικαίωμα να μπλοκάρεις και υποκλέπτεις το προσωπικό της μέιλ, να μου στέλνεις μηνύματα εμφανιζόμενος ως το Αερικό και να εκτοξεύεις ανοιχτές απειλές ακόμα κι εναντίον μου; Θέλεις να σου τις θυμίσω; Ιδού: «Προς το παρον να προσεχεις διοτι ειναι γυναικα ο εχθρος σου…γυναικα ο εφιαλτης που σ εφερε ως εμενα». «Απο γυναικα κινδυνευεις Ιων…» «και ναι ισως και να κινδυνευεις απο γυναικα ομως και πρεπει να προσεχεις πολυ..γιατι δεν ειναι ακομα η ωρα σου να φυγεις θα ζησεις χρονια ακομα…μ ακους..;» (Και, βέβαια, φρόντισες να προφυλάξεις τα άνανδρα νώτα σου: «οτι γραφει ο καθενας με την αποστολη θα διαγραφεται…με ακους..; Ω ναι…σε παρακολουθουν και τωρα και μενα…γι αυτο πρεπει να σβηνω τα ιχνη μου». Μόνο που αυτός στον οποίο απευθυνόσουν δεν ήταν σαν εσένα ηλίθιος!)
      Και για ποια γυναίκα μιλάς ότι είναι ο εχθρός μου, αφού η μοναδική γυναίκα σε αυτή την ιστορία είναι το Αερικό; – Μα τι λέω τώρα, ο ανόητος! Αφού, για εσένα και την υποχθόνια φάρα σου, οι αποκλειστικοί υπαίτιοι όλων των δεινών που ταλανίζουν την ανθρωπότητα είναι οι γυναίκες! Τ’ ΑΚΟΥΣ, ΔΙΕΣΤΡΑΜΜΕΝΕ ΠΑΛΙΟΕΒΡΑΙΕ;

      Όπως καταλαβαίνεις, αγαπητέ άσπονδε –σύμφωνα με τη δική σου δήλωση και τις δικές σου ενέργειες– φίλε, και όπως έχω ήδη γράψει στο Αερικό, τα στοιχεία που έχω συγκεντρώσει για τη γούνα σου φτάνουν για να καταδικαστείς δέκα φορές, για να περάσεις, δηλαδή, το δεκαπλάσιο της υπόλοιπης ζωής σου στον Κορυδαλλό. Αλλά και μόνο αυτά που δημοσιεύω τώρα, επαρκούν για να σε καλέσει αύριο το πρωί ο εισαγγελέας, εάν εξακολουθεί κάτι σε αυτόν τον τόπο να παραμένει όρθιο.

      Και τελειώνω με το κυριότερο και αληθινότερο:
      Πρόσεξε καλά, μην πάθει το παραμικρό έστω και μία τρίχα από την κεφαλή του Αερικού, γιατί ΧΑΘΗΚΕΣ!
      ΞΕΡΟΥΝ ΚΑΙ ΚΑΠΟΙΟΙ ΑΛΛΟΙ ΝΑ ΑΠΕΙΛΟΥΝ, ΟΜΩΣ ΑΝΤΡΙΚΙΑ ΚΑΙ ΣΤΑ ΙΣΑ!

    • Αϊάσανθος Ίων Says:

      Ιδού και τα δύο σχόλια που επεχείρησα να δημοσιεύσω στο «Χωρίς Επιστροφή», που ο «χαιρόμενος» «φίλος» –ο οποίος λέει για εμένα ότι τον «αισθάνομαι και αυτόν», δηλαδή απειλεί δημόσια και εμένα– υιός+άσωτος φρόντισε να τα φάει το σκοτάδι:

      Το πρώτο (14-2-2010, ώρα 2.06 π.μ.):

      «Η ώρα πήγε μία…»
      Και πέρασε… Αλλά πια «ούτε βιάζομαι μα ούτε και ανησυχώ».

      «Ό,τι σώσεις μες στην αστραπή, καθαρό στον αιώνα θα διαρκέσει».

      Οι αστραπές έχουν αρχίσει από ημέρες. Και τώρα συνεχίζονται.
      Πρόσεξε!

      «“Φοβάμαι να κοιτώ τους άλλους μες στα μάτια
      μην τύχει και μου κλέψουν την ψυχή μου” μου είπε…»

      Θα σε κοιτάξω βαθιά στα μάτια, δεν θα κουραστώ να σε κοιτάζω βαθιά στα μάτια επί ώρες ατέλειωτες, αλλά μονάχα για να μαθαίνω το Θαύμα σου και να σε ευλογώ, αφού η αλήθεια σου μου είναι προ πολλού καλά γνωστή.
      Μόνο που αυτή δεν είναι ένα θραύσμα από τα άπειρα που (νομίζουμε ότι) υπάρχουν, αλλ’ αυτούσια η Μία, Ενιαία και Αιώνια Αλήθεια.

      «Το θαύμα δεν είναι πουθενά παρά κυκλοφορεί στις φλέβες των ανθρώπων», είχε γράψει ο άλλος νομπελίστας μας, ο συμπατριώτης μου ο Σεφέρης.

      Ας κάνουμε μαζί το γύρο της καρδιάς, το γύρο της Ζωής, το γύρο του σύμπαντος.
      Κι ας δείξουμε και στους συνανθρώπους μας τον απλούστατο τρόπο για να τον ζήσουν κι εκείνοι, για να τον ζήσουμε όλοι μαζί, χωρίς μικρότητες και ανόητες αντιπαλότητες.

      Φτάνω στο χείλος του τάφου απλά και μόνο όποτε σε σκέφτομαι, και κάθε φορά ξαναγεννιέμαι ακμαιότερος, ισχυρότερος και πλουσιότερος.

      Το ήξερα πολύ καλά, πριν μου το γράψεις, ότι είναι ένα ταξίδι χωρίς όλα αυτά.
      «Δεν υπάρχει λογική», προσθέτει το τραγούδι. Ασφαλώς, αυτή η αξιοθρήνητη πόρνη που ακολουθούμε στην καθημερινότητά μας ονομάζοντάς την «λογική», δεν υπάρχει.
      Υπάρχει μόνον ο Λόγος.

      Ούτ’ «επιστροφή» υπάρχει.
      Αφού πλέον κάθε νέο Ταξίδι μαζί σου στο Πουθενά είναι συγχρόνως και μία Επιστροφή στο Παν.

      «Πώς με κάνεις να σε αγαπώ…
      εσωτερικά και εξωτερικά…»
      «Το δέντρο εκείνο το αποκάλεσαν:
      της Ζωής…»

      Υ.Γ.
      Ρίξε πάλι μια προσεκτική ματιά στο δικό μου «Αερικό…». Έχω κάνει πολλές, και πέρα για πέρα αληθινές, προσθήκες (μάλιστα, από ώρες πριν δω αυτή σου την εγγραφή εδώ). – (Στο επάνω βίντεο που έχω προσθέσει, κάνε κλικ στο μήνυμα που βγάζει αμέσως μετά το βελάκι έναρξης.)
      Σου το ξαναλέω, επιστράτευσε την ψυχραιμία σου!

      ΔΕΝ ΤΟ ΑΝΤΕΧΩ αυτό που ΣΥΜΒΑΙΝΕΙ! Είναι κάτι παραπάνω κι από ΑΣΥΛΛΗΠΤΟ!
      Ελπίζω η καρδιά μου να μη μ’ εγκαταλείψει ετούτη την ευλογημένη ώρα.
      Και θέλω, εκτός από όλα τα ευνόητα που ΘΕΛΩ, να γράψω και αναρτήσω μεθαύριο (με μόλις έντεκα ημερών καθυστέρηση…) ένα ΣΠΟΥΔΑΙΟ κείμενο, για όλο τον κόσμο!
      Γαλήνεψέ με σιωπηλά με της δικής σου καρδιάς το βάλσαμο, ΤΟ ΕΧΩ ΑΝΑΓΚΗ!

      «Και ο λόγος του χάθηκε σαν ευωδιά».

      Το δεύτερο (14-2-2010, ώρα 5.24 π.μ.):

      Έτσι όπως μου το ζήτησες να σε νανουρίζω, θέλω να το κάνω και τώρα, εαρινή μου Παντάνασσα, πριν πάω να (προσπαθήσω να) χαλαρώσω λιγάκι, αλλά, βλέπεις, δεν είναι και τόσο εύκολο. Ας όψονται τα παράσιτα του παράσιτου «πολεμιστή»…

      Έτσι, με λύπη μου απερίγραπτη, είμαι αναγκασμένος να σου γράψω άλλα πράγματα. Ότι, δηλαδή, αυτή τη φορά, εάν εξακολουθήσει να σου κάνει τη ζωή δύσκολη και, κυρίως, εάν γίνει αιτία να πάθεις ΕΣΥ το παραμικρό, δεν πρόκειται να του τη χαρίσω με τίποτα. Θα τονε στείλω να περάσει την υπόλοιπη χαμοζωή του στον Κορυδαλλό. Τα στοιχεία που έχω μαζέψει εις βάρος του φτάνουν για να καταδικαστεί δέκα φορές. Είναι δε τόσο ηλίθιος, που κάνει και παιδαριώδη λάθη! Ας πρόσεχε!

      Κατά βάθος, όμως, δεν ανησυχώ. Αυτό που έχει σφυρηλατηθεί ανάμεσά μας είναι, πρώτα και κύρια, μία ακατανίκητη, αλεξικέραυνη και φίλια ΔΥΝΑΜΗ. Έτσι, ξέρω καλά ότι θα τον βάλεις μόνη σου στη θέση του, και μάλιστα με τον καλύτερο τρόπο.

      Γι’ αυτό, λοιπόν, dry your eyes and play it slowly like you’re marching off to war!

      Σε φιλώ και σε π…
      Αλλά ούτε βιάζομαι!
      Σε φιλώ, όσο πιο αληθινά μπορώ.

    • Αϊάσανθος Ίων Says:

      Πάλι την εξαπάτησες, άτιμε θεομπαίχτη!
      ΕΓΩ της είχα γράψει απλά «Σ ε α γ α π ώ» και το έδωσα ως Ανώνυμος, προσπαθώντας μάταια να αποφύγω τα δικά σου μπλοκαρίσματα και τις δικές σου υποκλοπές, άνανδρη κόμπρα (= βασιλίσκος)! ΑΛΛΟ ΕΝΑ ΕΙΣ ΒΑΡΟΣ ΣΟΥ ΕΝΟΧΟΠΟΙΗΤΙΚΟ ΣΤΟΙΧΕΙΟ!
      Κι αυτή η αθώα σε πίστεψε πάλι!
      Το καλό που σου θέλω, θυμήσου ετούτο:
      Μόλις μπροστά της θα βρει το άθλιό σου μούτρο
      φυλάξου καημένε! τα μάτια σου ότι θα βγάλει!

  2. Αϊάσανθος Ίων Says:

    Αυτό εδώ είναι, αν θυμάμαι καλά, το τελευταίο ποίημα από τη συλλογή της Αθανασίας, το οποίο μου είχε στείλει την πρώτη εβδομάδα του 1996.

    ΝΥΜΦΕΣ

    Φύσηξε την ανάσα στον άνεμο
    μ’ ένα ατίθασο πηχτό χαιρέτισμα
    πιο μακριά κι απ’ του γέλιου το κέρασμα
    εμφυτεύοντας καθαρόαιμη τρέλα
    στο μπλε τ’ ουρανού και στης γης το πέρασμα
    Λαμπύρισμα φωτός, των ματιών το άνοιγμα
    ανάλαφρες σκιές αναμοχλεύουν
    στου αιθέρα το ροζ και στης μέρας το θρόισμα

    Νύμφες του ανέμου, ευωδίες πνοής ανάμειξαν
    γλυφός χορός, αμάλγαμα ψυχής ανάβλυσαν
    απλώνοντας στην ξέρα, γυμνές αμέτοχες φωνές
    ανάσα που πιάστηκε σε άνθη χρυσού πηγεμού
    πλανόδιας φωνής παρελθόν, το ξύπνημα

  3. ersete Says:

    Αερικό

    […] από τη θανατηφόρα συμμορία που φέρει το «άκακο» όνομα Ελευθέρα Αποστολική Εκκλησία της Πεντηκοστής, η οποία, όπως όλα δείχνουν, καταδυναστεύει τώρα κι […]

    «Συμμορία» η θρησκεία των Πεντηκοστιανών; Από αίρεση, πλάνη, κλπ. έγινε «συμμορία» τώρα; Πας καλά φίλε;

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s


Αρέσει σε %d bloggers: