Ο Ήλιος Ανατέλλει

Ο Ήλιος Ανατέλλει
γιατί αυτό κάνει με απόλυτη συνέπεια εδώ και δισεκατομμύρια χρόνια
και αυτό θα εξακολουθήσει να κάνει επί πολλά περισσότερα
παρά τις λυσσαλέες ύβρεις ορισμένων για να τον σταματήσουν

Ο Ήλιος Ανατέλλει
γιατί αυτό επιτάσσουν οι αλάνθαστοι κι απαράβατοι συμπαντικοί νόμοι
που κανένας διεστραμμένος ηλίθιος δεν μπορεί να αναιρέσει
καθόσον δεν είναι εις θέσιν ούτε σαν ιδέα να τους νοιώσει

Ο Ήλιος Ανατέλλει
γιατί έχει στην υπηρεσία του ταπεινούς και ψυχωμένους στρατιώτες
έτοιμους να δώσουν και τη ζωή τους για χάρη του
για χάρη του υπέρτατου αγαθού που αυτός χαρίζει στον πλανήτη μας

Πώς να κρατηθεί λοιπόν η Μαυρίλα
και να μη διαλυθεί εις τα εξ ων συνετέθη
εις αυτά ακριβώς που προσπαθούσε ν’ αποσυνθέσει τους άλλους

Πώς να μη χαθεί λοιπόν η Μαυρίλα
βουλιάζοντας οριστικά και διά παντός στο αβυσσαλέο βάραθρο
που Ολονυχτίς άνοιγε για να ρίξει εκεί όλους τους ένζωους έμφωτους

Ο Ήλιος Ανατέλλει
γιατί η Αγάπη μου το θέλει
η δισυπόστατη αυτή και η πανική
που είναι παντού
είναι εδώ όντας κι εκεί

Ο Ήλιος Ανατέλλει
γιατί η Αγάπη μας το θέλει
κι αφού το θέλει το μπορεί
και κάθε νύχτα υποχωρεί

Ένα τραγουδάκι από το «The magician’s birthday», το  οποίο έχει κανονική διάρκεια 4.04 και ανυψώνει ανυψούμενο, κι έπεται συνέχεια.


Τόσο που είσαι όμορφη (α΄)

Τόσο που είσαι όμορφη
πρόσεξε μη χαλάσεις
θα είναι απώλεια τρομερή
ο κόσμος να σε χάσει

Μη τους καρκίνους στο αυτί
το κοχλιωτό σου βάζεις
μήτε στου σπιούνου το κουτί
τα μυστικά σου αδειάζεις

Τα μάτια σου τα υπέροχα
πόθεν σου τα χαρίσαν –
θαλάσσιας λάμψης έρωτας
αθώα το Αύριο που ατενίσαν;

Τόσο που είσαι όμορφη
το νου σου, μη χαλάσεις·
τη φύση σου την άχραντη
μονάχα εσύ να μεταλλάσσεις

Στου χαλασμού τους πειρασμούς
που απ’ έξω σε καλούνε
της μνημοσύνης σου απαντούν
οι Γνώσεις που νικούνε

Και τα μακριά σου τα χρυσά
μαλλάκια τ’ αφημένα
με τον καιρό και τη Ζωή
σε εύφορη γης, να ιδείς,
θα ιδείς τα ριζωμένα

Τόσο που είσαι όμορφη (β΄)

Τόσο που είσαι όμορφη
γιατί να ασχημαίνεις;
Του Πονηρού τη Μηχανή
ποιος λόγος να χορταίνεις;

Τόσο που είσαι όμορφη
γι’ άλλα καλά εκτίσθης·
το μαρτυρούνε τα γυμνά
μπράτσα που εδωρίσθης

Τόσο που είσαι όμορφη
για τη Ζωή προωρίσθης·
το διαλαλούνε τα σεπτά
στήθη που επροικίσθης

Τόσο που είσαι όμορφη
η μέση σου η σφριγηλή
ποιος λόγος απ’ το ζύγι της
να μπαλαντζάρει σαν τρελή;

Τόσο που είσαι όμορφη
στον μαυροκόκκινο Χαμό
άδικο κρίμα φοβερό
κι εσύ να γίνεις οβολός

Τόσο που είσαι όμορφη
κράτα τα χρώματά σου
τον Ήλιο σου τον Αγλαό
μονάχα στα μυαλά σου

Παραγγελία σου έδωσα
παραγγελία ΛΑΒΕ·
όχι την πρώτη της κοιλιάς
μα ετούτη εδώ της Αληθειάς

3 Μαρτίου ….3 Μαρτίου 2007

Έχουμε κι άλλον έναν Άντερσον που φρόντισε (μαζί μ’ εκείνους που φιλοτέχνησαν τα υπέροχα βίντεο που ακολουθούν) πριν από μας για μας (και όχι μόνο για εμάς). Είναι ο Τζων Άντερσον, μαζί με την παρέα του, τους YES.

Οι στίχοι του τραγουδιού υπάρχουν κάτω από τα βίντεο. Εάν θέλετε να τους διαβάζετε, ανοίχτε τους σε πλαϊνό παράθυρο, γιατί είναι κρίμα να χάσετε έστω κι ένα κλάσμα του δευτερολέπτου από το βίντεο.
Μετά από αυτούς, υπάρχει και «δικός μου» επίλογος.

Βάλ’ το σε full screen και ΔΥΝΑΤΑ να το ακούσεις ΔΥΝΑΤΑ

and keep your beautiful happy eyes dry to savour it fully!


Nous sommes du soleil we love when we play
Nous sommes du soleil we love when we play

Open doors we find our way
We look we see we smile
Surely daybreaks cross our path
And stay maybe a while

Let them run, let them chase
Let them hide between
Constant doors will open eyes
As life seems like
Life seems like a
Fight, fight, fight

Maybe I’ll just sing awhile
And then give you a call
Maybe I’ll just say hello
And say maybe that’s all

Hurry home as love is true
Will help us through the night
Till we’re coming home again
Our life seems like
Life seems like a
Fight, fight, fight

Catch as we look and use the passions that flow
As we try to continue
We receive all we venture to give

Maybe we’ll just stand awhile
And surely we can call
Dreams are said to blossom courage
Constant to the soul

Change we must as surely time does
Changes call the course
Held inside we enter daybreaks
Asking for asking four
The source
The source
The source
Sent as we sing our music’s total retain

As we try and consider
We receive all we venture to give
All we say is our
Soul constant sight listener
We won’t tender our song clearer
Till we sail
Then I will be there
And I will be there
As clearer companions
Shall call to be near you
They move around tell me that
Move around surely sing
As they don’t seem to matter at all
At all at all

Hold me my love, hold me today call me round
Travel we say, wander we choose love tune
Lay upon me, hold me around lasting hours
We love when we play

We hear a sound and alter our returning
We drift the shadows and course our way back home
Flying home
Going home

Look me my love sentences move dancing away
We join we receive
As our song memories long hope in a way
Nous sommes do soleil
Hold, me around, lasting ours
We love when we play
Nous sommes do soleil
Nous sommes du soleil
Nous sommes du soleil

«No thought of sleep dwells upon
The wise man’s mind
Some task or audience stealing every
Moment of his time».

Ο τελευταίος λόγος ανήκει, ως συνήθως, στον ανεπανάληπτο Οδυσσέα μας.

Η ΠΕΝΤΑΜΟΡΦΗ ΣΤΟΝ ΚΗΠΟ

Ξύπνησες τη σταλαγματιά της μέρας
Επάνω στην αρχή του τραγουδιού των δέντρων
Ω τι ωραία που είσαι
Με τα χαρούμενα μαλλιά σου ξέπλεκα
Και με τη βρύση που ήρθες ανοιχτή
Για να σ’ ακούω που ζεις και που διαβαίνεις!

Ω τι ωραία που είσαι
Τρέχοντας με το χνούδι της κορυδαλλένιας
Γύρω από τις μοσκιές που σε φυσούνε
Καθώς φυσάει ο στεναγμός το πούπουλο
Μ’ ένα μεγάλον ήλιο στα μαλλιά
Και με μια μέλισσα στη λάμψη του χορού σου

Ω τι ωραία που είσαι
Με το καινούριο χώμα που πονείς
Από τη ρίζα έως την κορφή των ίσκιων
Ανάμεσα στα δίχτυα των ευκάλυπτων
Με τον μισό ουρανό στα μάτια σου
Και με τον άλλο στα μάτια που αγαπάς

Ω τι ωραία που είσαι
Καθώς ξυπνάς τον μύλο των ανέμων
Και γέρνεις τη φωλιά σου αριστερά
Για να μην πάει χαμένος τόσος έρωτας
Για να μην παραπονεθεί ούτε μια σκιά
Στην ελληνίδα πεταλούδα που άναψες

Ψηλά με την αυγερινή ευφροσύνη σου
Γεμάτη από τη χλόη της ανατολής
Γεμάτη από τα πρωτάκουστα πουλιά
Ω τι ωραία που είσαι
Ρίχνοντας τη σταλαγματιά της ημέρας
Επάνω στην αρχή του τραγουδιού των δέντρων!

Οδυσσέας Ελύτης, Προσανατολισμοί

Advertisements

Ετικέτες: , , , , ,

3 Σχόλια to “Ο Ήλιος Ανατέλλει”

  1. Πανσέληνα ψυχαγγίγματα – Soultouches during the full moon « Έστε Άξιοι Says:

    […] Η Αθηνά μας!! Γεννήθηκε στις 24 του Φεβρουαρίου μας!! Τη μέρα που σου είχα δημοσιεύσει την ανάρτηση με αυτό: Nous sommes du soleil!!!! […]

  2. THE HOLY MEETING IN THE GOLDEN ISLAND OF THE ETERNAL SUN OF LIFE « Έστε Άξιοι Says:

    […] Θυμάσαι, βρε Πεντάμορφη στον κήπο; […]

  3. Ήταν κάποτε μια πολιορκημένη φλέβα « Έστε Άξιοι Says:

    […] της Νύχτας ώρα που άλλος θα Σε δει ουδείς τη Λίμνη την Πεντάμορφη που είν’ όλη ένας κήπος ο Κήπος της γαλαξιακής δικής μου Ομορφιάς του […]

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s


Αρέσει σε %d bloggers: