ΟΡΚΟΣ ΑΝΘΡΩΠΩΝ – HUMAN BEINGS’ OATH

Τετάρτη, 16 Απριλίου 2003, ώρα 2.16

Εγώ, ο εξόριστος Ποιητής που στον Αιώνα του Σκότους βλέπει,

Την υγεία της καταιγίδας από τ’ ανοιχτά στήθη μου αδειάζοντας,

ΣΤΟ ΟΝΟΜΑ ΤΗΣ ΣΥΜΠΑΝΤΙΚΗΣ ΦΙΛΟΤΗΤΟΣ, ΑΡΜΟΝΙΑΣ ΚΑΙ ΤΑΞΕΩΣ

ΟΡΚΙΖΟΜΑΙ

Να αφιερώσω την ταπεινότητα της ύπαρξής μου, οριστικώς και απαρεγκλίτως,
στον ευγενή και άδολο αγώνα για την επί της Γης αποκατάσταση των ως άνω θεμελιωδών Αρχών,
οι οποίες παραβιάζονται και κακοποιούνται συστηματικά από μία δράκα παραφρόνων
συνεπικουρουμένων από έναν εσμό ανιστορήτων, τυχαρπάστων και ανοήτων

Είς οιωνός άριστος, αμύνεσθαι περί πάτρης
όπου πατρίς μας είναι η Γη, λίκνον θαυμαστοτάτης
Δημιουργίας που καμμιά δεν έχει όμοιά της
– να τη φυλάξω απ’ τη στρατιά της φοβερής Απάτης

Το ορκίζομαι

Να αγωνιστώ από κοινού με τους αμέτρητους ομοίους μου για να αναλάβουν εκ νέου
η ψυχή και η καρδιά την πρωτοκαθεδρία επί των ανθρωπίνων ενεργειών και σχέσεων,
ώστε να εξουδετερωθούν οι στυγνοί απρόσωποι μηχανισμοί του Μίσους και της Έχθρας
και να βασιλεύσει πάλι επί της Γης ο εύψυχος κι εγκάρδιος Λόγος

Το Ιερό Καθήκον μου να μην εγκαταλείψω
να μη δειλιάσω ούτε λεπτό, μήτε ν’ αμφιθυμήσω –
τον Κόσμο ετούτο τον σεπτό να τον υπερασπίσω
στα βρόχια τους τα ζοφερά βορά να μην αφήσω

Το ορκίζομαι

Να διαθέσω και την τελευταία μου ικμάδα ώστε να λάμψει η ζωοδότρα Αλήθεια,
για την επανάκτηση της ιστορικής και συμπαντικής μνήμης του ανθρώπου,
για την ανεύρεση της αμύθητης γνωστικής και πολιτιστικής παρακαταθήκης
που βάρβαροι θανατοχαρείς σφετεριστές διαστρέφουν και αποκρύπτουν

Τον Πύργο το Σατανικό στο χώμα ν’ αποδώσω
χωρίς σφεντόνα παιδική ποτέ μου να σηκώσω
και σ’ έναν τόπο ιερό παρθένος να ορθώσω
Αθανασίας Ερέχθειο που έχει λείψει τόσο

Το ορκίζομαι

Να καταβάλλω άοκνες προσπάθειες ώστε να παύσει η αντιστροφή των νοημάτων των λέξεων,
η οποία κάνει τους ανθρώπους να πορεύονται με τα πόδια για κεφάλι και με το κεφάλι για πόδια
κι επιφέρει μια χαοτική σύγχυση και ασυνεννοησία μεταξύ τους,
συντελώντας έτσι τα μέγιστα στην επικράτηση του Πονηρού και των αιμοδιψών εξουσιών

Να είμαι πάντοτε σαφής και ακριβής
κι από όλους κατανοητός ευθύς
στους δε πανούργους άτεγκτα δριμύς
και στα εμπόδια όπως ο άνεμος ταχύς

Το ορκίζομαι

Να υπερπηδώ τα μυριάδες προπετάσματα που με τα εξωνημένα τους παραρτήματα
προβάλλουν εμπρός μου οι θλιβεροί όσο και δυστυχείς σφετεριστές,
και να κατακαίω με την περήφανη αδιαφορία μου τις μυριοκέφαλες Λερναίες Ύδρες
που διαρκώς εξαπολύουν, στην οικτρή επιδίωξή τους να καταπνίξουν οτιδήποτε υγιές βλασταίνει

Με σύνεση και θάρρος, με μέτρο και αυταπάρνηση,
αγέρωχος να προχωρώ στη Φωτεινή μου εξόρμηση
απέχων πάσης βίας –καμμιά γι’ αυτήν συγχώρηση–
μόνο με όραμα ευγενές και με νηφάλια φρόνηση

Το ορκίζομαι

Να έχω το πνεύμα καθαρό, έτσι όπως μου το δώρισε η Πάνσοφος η Φύση,
στα ποταπά τους ψέματα την πλάτη να γυρίζω, εκάς εμού οι χίμαιρες, εκάς οι υποσχέσεις
που παγανιά μού στήνουνε κορόιδο να με πιάνουν, ή να με κάνουν σκλάβο τους
τον άρχοντα εμένα, φτωχό νεροκουβαλητή στου φθόνου τους τον μύλο

Ένα ζεστό χαμόγελο μόνο να τους χαρίζω
και με ιδρώτα τίμιο τον Κόσμο να ποτίζω –
κι όταν ο μόχθος ο πολύς με κάνει να σαστίζω,
με την ψυχή γαλήνια σιγά να μουρμουρίζω:

Είμαι ένα δέντρο με τις ρίζες βαθιές
που χαρίζει φιλότητα, γεύσεις κι ανάσασμα,
και πριόνια βαρβάρων επάνω μου σπάζονται

Είμαι ένας ήλιος με ακτίνες γλυκές
που φωτίζει την πλάση και δίνει της νόημα
και της Έχθρας τα ερέβη μπροστά μου σκορπίζονται

Είμαι μια μάννα σε μεγάλες στιγμές
με του Κόσμου στα σπλάχνα της το κοιλοπόνημα
που τα πρώτα του κλάματα κιόλας ακούγονται

Ξανανιωμένος τώρα πια απ’ την Ωδή των Φίλων
και πάλι να καταπιαστώ με τα ουρλιαχτά των Σκύλων
φιμώνοντάς τους ν’ ακουστεί η μελωδία των γρύλλων
ηδέως αναγγέλλουσα την Εποχή των Ήλιων

Να εργαστώ για την ταχεία σύνταξη του Χάρτη της Παγκόσμιας Αμφικτυονίας των Φίλων,
η οποία θα παραχώσει στο μακρινό παρελθόν την Καταχθόνια Εταιρεία των Τεράτων
διά παντός καθαίροντας δέλτους και γραφάς από σημεία θυτών τε και θυμάτων
κι εγκαθιδρύοντας την αληθή Δημοκρατία των Τίμιων και Υπεύθυνων Πολιτών του Κόσμου

Με το νου και την ψυχή μες στην άδολη καρδιά μου
να ξυπνήσω από τη νάρκη τα Μεγάλα Όνειρά μου
να τους δώκω οστά και σάρκα να τα χαίρομαι μπροστά μου
με τους Φίλους οπου στέκουν αλληλέγγυοι σιμά μου

Το ορκίζομαι

Να κινήσω γη και ουρανό για να κατακρημνισθούν οι ποικιλώνυμοι πρόστυχοι Μολώχ,
τα ύπουλα αυτά εφευρήματα όσων έχουν ως μοναδικό τους μέλημα να απεργάζονται Αρμαγεδώνες και παντός είδους συμφορές τάζοντας επουράνιους παραδείσους για ν’ ανάβουν επίγειες κολάσεις
και υποσχόμενοι αιώνια ζωή μετά θάνατον για να επιφέρουν τον αιώνιο θάνατο της Ζωής

Τον Άνθρωπο τον Άνθρωπο Θεό ν’ αναγορεύσω
αυτόν που ξέρει να κρατά το νήμα και το μέτρο
τον Ιεροφάντη της Ζωής μονάχα να πιστέψω
και την αξιοσύνη Του αιώνια να λατρέψω

Το ορκίζομαι

Για να αποτιναχθεί απ’ τους ανθρώπους το χιλιόχρονο καρκίνωμα, το διαβολικό απατηλό Άχθος
που έχει περιαγάγει σε υποδούλωση, εξαθλίωση κι εκφυλισμό το τελειότερο πλάσμα της Φύσης,
για να αρθεί η μέγιστη Ύβρις που κατατείνει σε ανατροπή των ζωτικών κανόνων και θεσμίων
οδηγώντας έτσι με μαθηματική ακρίβεια το ανθρώπινο γένος και τον πλανήτη σε αφανισμό

Στον Έρωτα και τον Φαλλό στεφάνι να φορέσω
και στης Γυναίκας τον Ανθό Γύρη να αποθέσω
στο Μέγα Θαύμα της Ζωής τόκο να καταθέσω
– με τη συνείδηση ήσυχη μετά ας αποπνεύσω

Το ορκίζομαι

Να παλέψω για να εγκαταλειφθεί ο χυδαίος ευδαιμονισμός, με την ανταγωνιστική χρηματοθηρία,
τον ακόρεστο καταναλωτισμό και την άρρωστη τρυφηλότητα, που έχουν ως μοναδικό αποτέλεσμα την ψυχική καταρράκωση,
την παραλυτική μαλθακότητα και τον ενταφιασμό των πραγματικών δυνάμεων των ανθρώπων,
μετατρέποντάς τους σε εχθρούς αλλήλων και πειθήνιους δούλους

Της φυλακής μας τα κλειδιά οι ίδιοι τα κρατάμε
καθένας μες στα χέρια του, ας μην το λησμονάμε –
στη μαύρη κλειδαρότρυπ’ απαλά να τα γυρνάμε,
λεύτερ’ αδέλφια δυνατά στα ύψη να πετάμε

Το ορκίζομαι

Να μη μεταθέτω τις βαριές κι ωραίες ευθύνες που μου αναλογούν σε κανέναν άλλο,
να μη λησμονώ πως η Ευτυχία ωριμάζει εν αφθονία μόλις τη λιπάνω με τίμια φιλεργία
και πως ουδείς μπορεί να τη σφετεριστεί, μονάχα διαφεύγει εάν εγώ αποδιώξω το λίπασμά μου,
και να μη γίνομαι αφελές θύμα που εξαρτά τη δική του ευτυχία από την αλλότρια δυστυχία

Μην ευτυχία αποζητώ στου διπλανού το θρήνο
μα στην Ουσία να βουτώ κι εκεί να εμβαθύνω –
από δωράκια δούρεια ευθύς να ξεμακρύνω
και στους προπάτορες ποτέ το κρίμα να μη ρίχνω

Το ορκίζομαι

Να περιφρονώ τις ευτελείς επιδιώξεις, να ενεργώ με ανιδιοτέλεια,
με σεβασμό στα απαράγραπτα δικαιώματα των ζωντανών πλασμάτων όπου Γης,
με πίστη ακλόνητη στις ικανότητες όλων των ανθρώπων να μεγαλουργούν επ’ αγαθώ,
αφήνοντας ελεύθερη την αστείρευτη φαντασία μου που ξέρει να γεννάει θαύματα

Το κεφάλι φέρτε πάνω και τα πόδια πάλι κάτω
να θυμίσω στους αθώους που τους γύρισαν το τράτο
και την πίστη πως το θαύμα ρέει στις φλέβες εκεί χάμω
που είναι Γνώση ξεχασμένη, η τροφή των Αθανάτων

Το ορκίζομαι

Να είμαι απρόβλεπτος και φοβερός, εδώ να με γυρεύουν οι Φονιάδες, ολούθε να με ψάχνουν,
κι εγώ να στέκω πάντα εκεί, ολόρθος εμπροστά τους, να τους τυφλώνω με το Φως,
αστροπελέκι αδόκητο να τους αποσβολώνω, μα και αγκάλη στοργική να τους εγκαρδιώνω
– να τρανταχτούνε σύγκορμοι, να νιώσουν και να κλάψουν

Μέχρι που πανικόβλητοι θα πάνε να πνιγούνε
ή που θα ανανήψουνε κι ανθρώποι θα γινούνε –
τη μέρα που τα λάβαρα της Έχθρας θα καούνε
και των Περάτων οι χορδές ειρηνικά θα ηχούνε

Το ορκίζομαι

Κατανοώντας τις τεράστιες δυσκολίες που έχω να αντιμετωπίσω,
και έτοιμος να υποδεχθώ όσες ακόμη δεν γνωρίζω,
θα προχωρήσω απτόητος και δεν θα σταματήσω παρά μόνον στην Αρχή:
στην του σεμνού και άδολου Ανθρώπου ενάρετη αποθέωση,
στον οριστικό θρίαμβο της Αλήθειας, της Ειρήνης, της Ευνομίας κι Ελευθερίας
– στην επίγεια αποκατάσταση της Συμπαντικής Φιλότητος, Αρμονίας και Τάξεως

ΤΟ ΟΡΚΙΖΟΜΑΙ

Και θα λάβουνε τα όνειρα εκδίκηση,
και θα σπείρουνε γενεές στους αιώνες των αιώνων!

Όποια και όποιος νοιώθει
ότι τον εκφράζει αυτός ο όρκος και το ποθεί,
δεν έχει παρά έν’ απλό «ΝΑΙ!» να πει
κι αντάμα με τους Φίλους να σταθεί

Το αγαπημένο μου Αερικό ανταποκρίθηκε αμέσως στην πρότασή μου, με τον δικό του ανεπανάληπτο τρόπο. Κι ετούτο το κα-τα-πλη-κτι-κό βίντεο, με το οποίο εμπλουτίζω τώρα αυτή την ανάρτηση, το ανακάλυψα χάρη (και πάλι) στο Αερικό. Πράγμα το οποίο, εκτός των άλλων, σημαίνει ότι θα του χρωστάτε επίσης χάρες και όσοι από εσάς το ανακαλύψετε χάρη σ’ εκείνη.

Κι άλλη κα-τα-πλη-κτι-κή ανάρτηση, με σαφέστατο άξονα αναφοράς ετούτο τον Όρκο, έκανε το πολυαγαπημένο μου Αερικό, ήδη από προχθές! Μην τη χάσετε, θα μείνετε κατά πολύ φτωχότεροι! Και τώρα, έβαλε στα «αγαπημένα» του καναλιού της ετούτο το αριστουργηματικό βίντεο:

Ωχ! ωχ! Πόσα, πόσα χρόνια θα πρέπει να ζήσω, ώστε να μπορέσω να σ’ ευχαριστήσω;;;;

Advertisements

Ετικέτες: , , , , , , , , ,

10 Σχόλια to “ΟΡΚΟΣ ΑΝΘΡΩΠΩΝ – HUMAN BEINGS’ OATH”

  1. αλέξανδρος ανδρουλάκης Says:

    Φυσικά και συμφωνώ σε αυτό το όμορφο που επιδιώκεις και που ορκίζεσαι.
    Δεν ξέρω όμως τον δρόμο προς ένα καλύτερο κόσμο και κυρίως δεν πιστεύω πως είναι ένας αυτός ο δρόμος.
    Δεν θα βρεις επίσης μεταξύ των ανθρώπων συμφωνία για το τι σημαίνει «καλυτερος κόσμος»

    Επίσης, διαφωνώ με τα μεταφυσικά στοιχεία του κειμένου.
    Όχι επειδή είμαι άθεος αλλά επειδή βλέπω ένα οξύμωρο σχήμα, καθ΄ ότι πιστεύω πως η μεταφυσική σε όλες της τις μορφές έχει χειραγωγήσει για αιώνες τους ανθρώπους και έχει τεράστιο μερίδιο ευθύνης για το τωρινό χάλι του κόσμου μας.

    Απο την άλλη δεν μπορώ να ορκιστώ σε τίποτα. Ούτε και σε ζητήματα καθαρά προσωπικά που πιστεύω πως πρέπει να γίνουν. Θα προσπαθήσω αλλά δεν μπορώ να ορκιστώ κι αυτό γιατί πιστεύω στο ανθρώπινο πάθος και στη συναισθηματική μετάπτωση. Δεν είμαστε μηχανές να προγραμματιστούμε να εκτελέσουμε ένα σχέδιο.

    Πολλά μπορείς να πεις , αλλά όχι στα πλαισια ενος μπλογκ (ή τουλάχιστον όχι μαζεμένα)

    Φοβάμαι σε απογοήτευσα και νοιώθω λίγο άβολα γιατί το κείμενό σου αποπνέει πολύ μεγάλο ενθουσιασμό και νοιώθω σα να σου την έσπασα.

    Απο την άλλη όμως δεν μπορώ να μην είμαι ειλικρινής κι ας μη σε ξέρω.

    • Αϊάσανθος Ίων Says:

      ΑΔΕΛΦΕ ΜΟΥ ΑΛΕΞΑΝΔΡΕ,

      Δεν έχω λέξεις για να σου περιγράψω την αγαλλίασή μου για το σχόλιό σου! Είσαι ο πρώτος, μετά απ’ το πολυαγαπημένο μου Αερικό, που ανταποκρίνεται, ή εκδηλώνει ενδιαφέρον, γι’ αυτόν τον όρκο.
      Το γεγονός ότι πέρασαν τόσες μέρες, από τότε που σε είχα ενημερώσει γι’ αυτόν μέχρι να γράψεις αυτό το σχόλιο, μαρτυρά ότι το δούλευες σοβαρά στο μυαλό σου.
      Το δείχνει, άλλωστε, και το ουσιαστικότατο περιεχόμενό του.

      Μου είναι αδύνατο να σου απαντήσω σήμερα επί της ουσίας, γιατί αν το κάνω, θα… χάσω το πλοίο!
      Ωστόσο, θα το κάνω το συντομότερο δυνατόν. Και μη νομίσεις ότι έχω ξεχάσει την προηγούμενη συζήτησή μας, για την εκλογική αποχή.

      Άλλωστε, θα τα λέμε και πρόσωπο με πρόσωπο σύντομα. Νοικιάζω σπίτι κι εγκαθίσταμαι μόνιμα στη λεβεντογέννα Κρήτη μας!

      Δεν σε ευχαριστώ, ΣΕ ΦΙΛΩ.

  2. Πανσέληνα ψυχαγγίγματα – Soultouches during the full moon « Έστε Άξιοι Says:

    […] μόνο όρκους δοσμένους από παλιά τηρώ και με συνέπεια κάνω πράξη απαλά τώρα είμαι ο […]

  3. αλέξανδρος ανδρουλάκης Says:

    Αν εγκατασταθείς στο Ρέθυμνο θα τα λέμε σίγουρα
    (αν δεν πλακωθούμε διαφωνόντας!!!!!!!!!)(που αποκλείεται)
    Πραγματικά αυτά που θετεις είναι ζητήματα που δεν είναι εύκολο να σχολιαστολούν στα πλαίσια ενός μπλογκ.
    Άλλους τους έχει πάρει μιαζωή για να τα λυσουν (και δεν τα έλυσαν)

    Όσο για την εκλογική αποχή είμαι υπέρ
    οριζοντίως και καθέτως
    και θα διακιώνομαι γι΄αυτό όσο είμαι καθέτως
    αλλά περισσότερο θα διακαιωθώ
    οριζοντίως

    • Αϊάσανθος Ίων Says:

      Όχι Ρέθυμνο, ρε!
      Μιλάμε Ιερά Πέτρα, ρε!
      Γι’ αυτό και θα τα λέμε ακόμα πιο σίγουρα, ρε!

      Είσαι πολύ δογματικός, ρε! Άκου ‘κει αποκλείεται να πλακωθούμε διαφωνώντας!!
      Μα καλά, είσαι και στραβός ρε; Δε βλέπεις ότι έχουμε ήδη πλακωθεί συμφωνώντας;

      Και δε μου λες ρε: Γιατί με μπέρδεψες μ’ αυτά τα οριζοντιοκάθετα διακιώματα; Για κάν’ το λιανά και σε μας τους χαζοαθηναίους που σ’ αγαπάμε διακαώς!
      Κάπου πήγε το άμυαλό μου μ’ εκείνο το «οριζοντιοπερισσότερο»… Κι αν σωστά το ‘πιασα, ΒΓΑΛΤ’ ΤΟ ΑΠ’ ΤΟ ΜΥΑΛΟ ΣΟΥ, Τ’ ΑΚΟΥΣ ΡΕ;

      Και πάψε να με σχολιοστολιζοστέλνεις, ρε, που ‘χω βαρεθεί να ξαναγυρίζω να σχολιοδιορθώνω!

      Άκου κι ετούτο: Χέστηκα π’λέει ο λόγ’ς που δεν τα έλυσαν, ρε!
      Μου φτάνει που τα λύσαμε εμείς, αδελφέ μου ιερέ!!!!

  4. αλέξανδρος ανδρουλάκης Says:

    Λοιπόν…
    Στα περί οριζοντίως και καθέτως…
    ενοώ πως ναι μεν δικαιώνομαι όσο είμαι κάθετος (ζωντανός) αλλά αν ποτέ έρθει η πλήρης δικαίωση αυτή θα είναι στο μακρινό μέλλον και γω τότε θα είμαι αμετάκλητα οριζόντιος.
    (ελπίζω η μόνιμη οριζοντίωσή μου να μη γίνει σύντομα)

    Επίσης το…»ιερός» αν και θα έπρεπε να με κολακεύει μάλλον με απωθεί. Προτιμώ το «σεβαστός» διότι ο σεβασμός κατακτιέται , ενώ η ιερότητα ορίζεται. ‘Ασε που είναι και μεταφυσικό και όπως προείπα έχω κάποια προβλήματα με τη μεταφυσική (πτυχίο Φυσικού πάντως έχω απο το παν/μιο της Πάτρας!!)
    Δε σημαίνει βέβαια αυτό πως εγώ πιστεύω ότι έχω κατακτήσει το σεβασμό σου. Αν το πίστευα δεν θα έπρεπε να ήμουν άξιος σεβασμού.
    Τ’ελος πάντων, μη μπλέξουμε τώρα σε τέτοια.

    Για την ώρα σε καλως ορίζω στα χώματα, τα τσιμέντα, τα βουνά, τα μπετοσίδερα , τους ασφαλτόδρομους και τον καθαρό αέρα της Κρήτης.
    Δεν ξέρω αν ξέρεις τι έχει πει ο Ρσούλης για την Κρήτη
    Η Κρήτη – λέει – δεν είναι νησί, δεν είναι χώρα. Είναι Ήπειρος!

    (να είσαι προετοιμασμένος να ακούσεις πολλές υπερβολές απο τους Κρητικούς. Έχει την πλάκα του αν εισαι υποψιασμένος. Αν δεν είσαι θα την πατήσεις 100%)

  5. Ο μικρός Μεγάλος Πρίγκιπας και η επόμενη μέρα του « Έστε Άξιοι Says:

    […] (αν και τίποτε δεν είναι τυχαίο…), για να μπορέσουμε να φέρουμε το κεφάλι πάνω και τα πόδια πάλι κάτω. Έτσι κι αλλιώς, ο χρόνος κυλάει όλο και πιο […]

  6. Της Πέμπτης δυο καμώματα « Έστε Άξιοι Says:

    […] άγια φυλή μου. Γι’ αυτούς εγώ ορκίστηκα και είμαι απρόβλεπτος και φοβερός, όχι για εσάς, αλλοίμονο, που είμαι ατόφιος […]

  7. Μαράκι Says:

    Μακάρι αξιαγάπητε μου φίλε όσοι ορκίζονταν σε όποιον όρκο να το τηρούσαν σαν εσένα, τότε ο κόσμος μας θα ήταν καλύτερος χωρίς ταλαιπωρίες χωρίς.. χωρίς … χωρίς ..

    Εύχομαι να έχεις υγεία, καλή σου μέρα και θα περιμένω μαιλ σου ή σχόλιο στο μπλόγκ μου όταν εγκατασταθείς πλέον στην Ιερά Πέτρα και σταθείς στα πόδια σου γερά και πάλι !!

    Φιλιά και αγκαλιά

    Μαράκι από Κύπρο

    • Αϊάσανθος Ίων Says:

      Κάτι θα γίνει, αγαπημένο μου Μαράκι, κάτι θα γίνει! Δεν μπορεί για πάντα να επικρατεί η ατιμία, η δειλία και η μικρότητα! Ο κόσμος αυτός έχει μέλλον, διότι το αξίζει! Διότι ανάμεσά του ζουν άνθρωποι σαν εσένα!

      Σου ανταποδίδω, με όλη μου την καρδιά!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s


Αρέσει σε %d bloggers: