ΑΠΟΨΕ!! (πρωθυστέρως)

Είναι κιόλας δύο βράδια, που κοιμάμαι έχοντας για προσκέφαλο
Εσένα!

ΚΙ ΑΠΟΨΕ….!!….

Απόψε θα καθαρίσω από την επιδερμική βρόμα
το πεντακάθαρο βασανισμένο -και γι’ αυτό αξιωμένο
σώμα μου ύστερ’ από μέρες!
Δεν προλαβαίνω, βλέπεις, ούτε να πλυθώ!
Κι αυτό, όχι γιατί βιάζομαι έχοντας αυτοφυλακιστεί
στις ανούσιες κι ολέθριες μαλακίες του συρμού,
αλλά εξαιτίας του ακριβώς αντίθετου λόγου:
επειδή έχω οικειοθελώς αλυσοδεθεί
σε δεκάδες ωραίες υποχρεώσεις κι ονειρεμένες γνωριμίες
σ’ ετούτο τον -αληθινά, όχι απατηλά…-
Άγιο Τόπο όπου το
Πανάγιό Σου Χέρι με τράβηξε,
σε σημείο που να σταματώ και να «χρονοτριβώ»
με κάθε δυο βήματα που κάνω!
Εάν αποφάσιζα να περάσω,
για να αποχαιρετήσω αφού αύριο φεύγω για λίγο,
από όλους αυτούς τους
εγκάρδιους ΦΙΛΟΥΣ που απέκτησα
εδώ μέσα στο ελάχιστο αυτό διάστημα,
θα έπρεπε να διαθέσω δύο εικοσιτετράωρα!

Όσο κι αν δεν προλαβαίνω, όμως,
απόψε θα βγάλω από πάνω μου την επιφανειακή βρομιά.
Και θ’ αλλάξω εσώρουχα.
– Μα τι εσώρουχα ν’ αλλάξω; Αφού όλα πια έχουν λερωθεί!

Και γιατί να φορέσω εσώρουχα;
Αφού θα κοιμηθώ έχοντας πάλι προσκέφαλο

το δικό Σου Στήθος,
να μουρμουρίζει παλμικά στ’ αυτιά μου «Σ’ αγαπώ»!
Κι επιπλέον,
θα φέρνω κάθε τόσο το ένα από τα δύο μεγάλα
ανθομάτια Σου,
το ένα από τα δύο must των Ιερών Μαστών Σου
στο βρεφικό μου στόμα, όπως ακριβώς έκανα κι εκείνο τον
μικρό απλό Ιούλιο που
μες στα σπλάχνα μου μισανοίξανε τα μεγάλα
ανθομάτια
της φυσικής μου αθάνατης Μητέρας, έτσι όπως λαχταρούσαν
την παρθένα ζωή μια στιγμή να φωτίσουν!


Σε βύζαξα με το στόμα…
Πάνε ήδη τόσες μέρες που Σου το έχω πει –
πόσες ακριβώς, μόνο
Εσύ το γνωρίζεις.

Κανένας λόγος, λοιπόν, να έχω επάνω μου το παραμικρό πανί!

Άλλωστε, φτάνει πια με τα φασκιώματα!
Είμαστε πλέον αθώα κι αυθόρμητα βρέφη
με την πλήρη και άριστη ψυχοσωματική ανάπτυξη του ενήλικα
– είμαστε ώριμα, σωστά μετρημένα κι ελεύθερα
νεογέννητα φτερωτά αγγελούδια!

Και σε αυτή την κατάσταση -ιδίως σ’ αυτήν-,
το φάσκιωμα
μονάχα ζημιά προξενεί.

Όπως με γέννησε(ς η) μανούλα μου θα κοιμηθώ απόψε!
Με άλλα λόγια, θα είναι η πρώτη βραδιά στη ζωή μου που
θα τα έχω όλα!

♥♥

Μόνο που…
Μόνο που εάν Εσύ Εσύ Εσύ Εσύ
δεν μου χτυπήσεις την εξ-Ώ!-πορτα,
ΔΕΝ ΘΑ ΕΧΩ ΤΙΠΟΤΑ.

♥♥

Αντάριασέ μου η καρδιά
Το ξέρεις – τι προσμένεις;;
Να ‘ρθεί μια
δόλια μαχαιριά
Θανάτου το απανέμι;;

Advertisements

Ετικέτες: , , , , ,

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s


Αρέσει σε %d bloggers: