Αποχαιρετώντας μελ-ωδικά το χαρβαλοπαρ-α-ελ-θ-υροσταύρωμα…

Σαν βγω από αυτή τη φυλακή
ξέρω ποιος θα με περιμένει
οι δρόμοι θα ‘ναι γιορτινοί
κι η Πολιτεία ευνομημένη!

Τα καφενεία όλ’ ανοιχτά
κι οι φίλοι μου
ευτυχισμένοι
Αέρας θα με ξαποσταίνει

σαν βγω από αυτή τη φυλακή

Κι ο ήλιος θ’ αποκοιμηθεί
μες στον ολόδροσο κορμί Σου
θα μοιάζουν πράγματα του μύθου
μα εκεί η Ζωή θ’ αληθευτεί!

Μαρμαρωμένοι θα σταθούν
οι ρήτορες κι οι λωποδύτες
ζητιάνοι εταίρες και προφήτες
μαρμαρωμένοι θα σταθούν!

Μπροστά σΕσένα θα σταθώ
με ένα δάκρυ και μια αγκάλη

και με τρεμάμενο κεφάλι
θα χαιρετήσω το Θεό!

Με Νέα Βουλή με Νέο Θεό
σαν βασιλιάς με ωραίο κάρμα

θα πω τη Λέξη και το Κλάμα
μπροστά σ’
Εσένα θα σταθώ

…Διότι ο Ήλιος βρίσκεται πάντα εκεί που πρέπει να βρίσκεται…

…Και πηγαίνοντας να γαληνέψω στην Ζωή









«Δεν είναι η ζήλια που μας χώρισε
δεν είναι αυτό που με πονά
είναι η αγάπη που δε χώρεσε
τα πιο βαθιά μας μυστικά».

Δεν είναι αγάπη αυτό το πράγμα
μα οτιδήποτε άλλο και πάντα κλάμα
είναι η άτιμη κρυφή αιτία
για τη χειρότερή μας δυστυχία

Μονάχα ανοίγοντας ζεστά στους άλλους
διάπλατη μιαν αγκαλιά το είναι σου όλο
χωρίς
μιζέριες φόβους ηλίθιους σάλους
βρίσκει το δίκιο του των πόθων σου ο πόλος





ΥΣΤΕΡΟΓΡΑΦΟ:
Το τελευταίο χθεσινοβραδινό πλοίο το έχασα (έφτασα στο λιμάνι πέντε λεπτά μετά την αναχώρησή του)!
Και γιατί έγινε αυτό; Μα, για να βιντεοσκοπήσω την ωραιότατη σημερινή δύση του ήλιου από το Αιγαίο μας, αυτήν ακριβώς τη δύση που για εμάς είναι η υπέρλαμπρη Ανατολή!
(Εννοείται πως θα την αναρτήσω εδώ ακριβώς, το συντομότερο δυνατόν.)

Advertisements

Ετικέτες: , , , ,

Ένα Σχόλιο to “Αποχαιρετώντας μελ-ωδικά το χαρβαλοπαρ-α-ελ-θ-υροσταύρωμα…”

  1. mi_metrelaineis Says:

    H αγάπη ποτέ σε πεθαίνει απο φυσικό θάνατο. Πεθαίνει απο αδιαφορία κι εγκατάλειψη… Πεθαίνει όταν τη θεωρήσουμε δεδομένη… Πράγματα που παραλείπουμε κι αγνοούμε είναι συχνά πιο επικίνδυνα απο τα λάθη που κάνουμε.
    Η αγάπη πεθαίνει από έλειψη φροντίδας και στοργής. Παύουμε κάποια στιγμή να είμαστε ερωτευμένοι γιατι ποτέ δεν ερωτευτήκαμε πραγματικά. Οταν πεθαίνει λοιπον σημαίνει ότι ο ενας ή και οι δύο συντροφοι την παραμέλησαν, δε φρόντισαν να την αναπληρώσουν και να την ανανεώσουν. Οπως κάθε πράγμα γεννιέται και μεγαλώνει, ετσι & η αγάπη για να παραμείνει υγιής & ζωντανή χρειάζεται την εξολοκλήρου προσπάθειά μας. ΤΗΝ ΑΠΑΙΤΕΙ….

    ΛΕΟ ΜΠΟΥΣΚΑΛΙΑ….

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s


Αρέσει σε %d bloggers: