Πεμπτουσία τετράφυλλου φιλήματος….

….Πλέον ένα, το εξ-ελικτικόν, συν η Εορτάσιμος Αμέρα*, συν ο Τοκετός εις διπλούν, ώστε να προέλθει και η απαραίτητη εννεάδα μας….




Αφορμή για να τραβήξω τα επόμενα δύο βίντεο στάθηκε η παρουσίαση του νέου βιβλίου της Ρίκης Ματαλλιωτάκη, που έγινε την Κυριακή το βραδάκι στην οδό Κολοκοτρώνη (εξ ου και οι αναφορές μου στον Κολοκοτρώνη, μέσα στα βίντεο). Μη σας παραξενέψει που το πρώτο φαίνεται να έχει τραβηχτεί μέρα, και το δεύτερο βράδυ. Είχα τραβήξει και το πρώτο από το βράδυ της Κυριακής, αλλά επειδή κάποιο άγνωστο πρόβλημα δεν άφηνε τη μεταφόρτωση να ολοκληρωθεί, πήγα και το ξανατράβηξα σήμερα το πρωί.



Ave Maria! Jungfrau mild,
Erhöre einer Jungfrau Flehen,
Aus diesem Felsen starr und wild
Soll mein Gebet zu dir hinwehen.
Wir schlafen sicher bis zum Morgen,
Ob Menschen noch so grausam sind.
O Jungfrau, sieh der Jungfrau Sorgen,
O Mutter, hör ein bittend Kind!
Ave Maria!

Ave Maria! Unbefleckt!
Wenn wir auf diesen Fels hinsinken
Zum Schlaf, und uns dein Schutz bedeckt
Wird weich der harte Fels uns dünken.
Du lächelst, Rosendüfte wehen
In dieser dumpfen Felsenkluft,
O Mutter, höre Kindes Flehen,
O Jungfrau, eine Jungfrau ruft!
Ave Maria!

Ave Maria! Reine Magd!
Der Erde und der Luft Dämonen,
Von deines Auges Huld verjagt,
Sie können hier nicht bei uns wohnen,
Wir woll’n uns still dem Schicksal beugen,
Da uns dein heil’ger Trost anweht;
Der Jungfrau wolle hold dich neigen,
Dem Kind, das für den Vater fleht.
Ave Maria!


* Αμέρα -και με ψιλή- είναι η ορθή (αρχική) γραφή της λέξεως ημέρα, η οποία αλλοιώθηκε στη λέξη που όλοι χρησιμοποιούμε πια, γράφοντάς την με ήτα αντί για άλφα, και με δασεία αντί για ψιλή, για την οποία δασεία ο Σταματάκος γράφει πως είναι σκοτεινής προελεύσεως.
Να το σκεφτούμε λιγάκι; Μήπως η λέξη αμέρα υποδηλώνει ευθέως το αμέριστον, όπως πράγματι είναι στα μάτια μας ο κόσμος όταν λούζεται από το ήμερο φως της ημέρας; Και μήπως, κατ’ επέκτασιν, οι «άνθρωποι» που εξυπηρετούνται από το σκότος της νύχτας είχαν συμφέρον να αλλοιώσουν την ορθή γραφή της λέξεως, ώστε να αποκρυβεί η ουσία της και να μπορέσουν έτσι ευκολότερα να κατατεμαχίσουν την κόσμο με τις απατηλές σκιές τους και να τον κάνουν ένα κολασμένο βασίλειο των… Χμερ;
Να πούμε και τι σημαίνει η λέξη Χμερ; Είναι τα καμποτζιανά, η γλώσσα της Καμπότζης. Αλλά η Καμπότζη, αν δεν κάνω λάθος, είναι γεμάτη τροπικά δάση, στα οποία, βέβαια, κυριαρχούν οι σκιές και η εικονική κατάτμηση του χώρου. – Μήπως αυτό αποτελεί άλλη μία ισχυρότατη ένδειξη για προαιώνια παρουσία της Ελληνίδος γλώσσης απανταχού της Γης; – Μήπως εγώ είμαι τρελός, μαζί με όλους τους άλλους που υποστηρίζουν με στοιχεία κι επιχειρήματα το ίδιο πράγμα; Ή μήπως είναι πούστηδες ολκής εκείνοι που πασχίζουν με νύχια και με δόντια να μας βγάλουν τρελούς; (Ρητορικά και άνευ ουσιώδους σημασίας, τα ερωτήματα ετούτα, καθόσον ο οδοστρωτήρας που λέγεται Αλήθεια λάμπει -την κάθε στιγμή, πια, ολοένα και περισσότερο- κατά τρόπον ο οποίος δεν επιδέχεται πλέον καμμιά ανατροπή!…)

Advertisements

Ετικέτες: , , , , , , ,

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s


Αρέσει σε %d bloggers: